Ərəbcədədir,təhrik və mühərrik kimi sözlərlə kökdaşdır.Kök samitlər h,r,k səsləridir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə “şah arvadı”, xana isə farsca “ev”, “otaq” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə “yoldaş” deməkdir. Hərf isə səsin yazıdakı işarəsidir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəb mənşəlidir, ehtiras sözü ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə “layiq”dir, həsibə onun qadın cinsidir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə həşər “toplu” deməkdir. “Həşərat” həşərə kəlməsinin cəmidir, “toplu halda yaşayan” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Bunu Xəzər xaqanlığı dövründə alanların (asların) tarxanı olan şəxsin adı ilə bağlayırlar. Asların tarxanı ifadəsi dönüb olub Həştərxan (bəzən Hacıtərxan sözü ilə də əlaqələndirilir, amma Hacı çox da qədim söz deyil). (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Farscadır, əsli kətre-pətre kimidir, “boşboğaz” anlamını əks etdirir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə təhvil sözü ilə kökdaşdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Adəmin arvadının adı olub. Səhvən çox vaxt Hava işlədirik. Əslində, hava tamam başqa sözdür (iqlim və s.) “həyat mənbəyi” (yəhudi sözüdür) mənasınıi əks etdirir. Xristianlarda Yeva kimi işlədilir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcədir, “yaşama, yaşayış” deməkdir. Həmin mənanı türk aləmində durmuş, tın kimi sözlər əks etdirib. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcə həzrət (hüzurda olan, hörmətli) sözü ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Ərəbcədir, hüzn sözü ilə kökdaşdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
“Hörmətli”, “müqəddəs” deməkdir. Ərəb mənşəlidir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Bu, ərəbcədir, bizdə armaq sözü olub və indi də işlədilir (məna bir qədər dəyişib). (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
