Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ağılumulmaz [ağılumulmaz] sifət

Son dərəcə qəzəblənərək, özünü bilməmək dərəcəsinə gəlmiş.

ağılyana [ağılyana] zərf

1. Ağıl ilə, ağıl üzrə, ağıllı; ağlabatan, ağılkəsən.

2. Təqribən, təxminən, ehtimal üzrə.

ağımsov [ağımsov]

ağımsovluq [ağımsovlux] isim

ağımtıl [ağımtıl] sifət

Ağ rəngə çalan, ağa çalar, azacıq ağ. □ Geyindiyi ağımtıl rəngli paltar ona çox yaraşırdı.

ağımtıllıq [ağımtıllıx] isim

Ağ rəngə çalarlıq, açıq-ağlıq, ağımtıl şeyin halı. □ Ağımtıllıq onu get-gedə darıxdırırdı.

ağımtraq [ağımtraq]

ağır [ağır] sifət 

1. Böyük çəkisi, vəzni olan; yüngül olmayan. □ Ağır çanta. Ağır yük.

2. Böyük zəhmət, səy tələb edən; çox çətin, zor. □ Ağır vəzifə. Ağır məsələ. Ağır tələb.

3. Bərk, dərin. □ Ağır yuxu.

4. Pis, dəşhətli, faciəli. □ Ağır xəbər. 

5. Sərt, çox ciddi, güclü, təsirli, şiddətli, amansız. □ Ağır cəza. Ağır töhmət. Ağır günah. Ağır cinayət. Ağır ittiham. Ağır söz.

6. Yavaş, sürətsiz. □ Kişi ağır addımlarla yaralılara yaxınlaşdı. 

7. Boğucu. □ Ağır rənglər. 

8. Səlislikdən məhrum, başa düşülməsi çətin olan; qəliz. □ Ağır ifadə. Ağır cümlə. Ağır mətn.

9. Kəsafətli, pis iylənən, nəfəsi çətinləşdirən, darıxdırıcı, dözülməz. □ Ağır qoxu. Evin havası çox ağır idi. 

10. Çətin həzm edilən. □ Ağır xörək. 

11. Xoşagəlməz, pis, qılıqsız, dözülməz. □ Ağır xasiyyət.

12. Təmkinli, vüqarlı, ciddi. □ Ağır adam. Ağır hava (melodiya). 

13. Cansıxıcı, qəmli, kədərli; xoşagəlməz təəssürat doğuran. □ Ağır əsər. Ağır söhbət. Ağır təəssürat. Ağır fikirlərə qərq olmuş yazıq. (S.Vurğun)

14. Əziyyətli, məşəqqətli, əzablı, kədərli, məhrumiyyətlə dolu. □ Ağır dövr. Ağır həyat. Ağır illər.

15. Zərf kimi: çətinliklə, güclə. □ Ağır nəfəs almaq.

16. Zərf kimi: çox ciddi, şiddətli şəkildə. □ Ağır yaralanmaq.

17. Zərf kimi: yavaş, təmkinlə. □ Ağır tərpənmək. Ağır otur, ağa desinlər.

ağır-ağır [ağır-ağır] zərf 

Yavaş-yavaş, tədriclə, asta-asta, tələsmədən. □ Ağır-ağır yerimək. Ağır-ağır işləmək.

ağırayaq [ağırayax] sifət 

1. Mövhumata inananların fikrincə, guya gəlməsi uğursuzluğa səbəb olan, ayağı düşməyən. □ Ağırayaq adam.

2. Hamilə.

ağırxasiyyət [ağırxasiyət]

ağırxasiyyətli [ağırxasiyətdi] sifət

1. Xoşagetməz, pis, yolagetməz, qılıqsız; deyingən. □ Mən oğlanın çox ciddi və ağırxasiyyətli, hətta qəlbiqara biri olduğunu bilirdim.

2. Məcazi mənada: təmkinli, vüqarlı, ciddi, heysiyyətini gözləyən.

ağırlama

ağırlamaq [ağırramax] feil 

Əzizləmək, hörmət etmək, ehtiram göstərmək, qiymətləndirmək; ucaltmaq, saymaq, qonaq eləmək.

ağırlaşdırılma