Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

bağçılıq [bağçılıx]

bağçıvan [baxcıvan] isim

Arxaizm. Bağçaya baxan, bağça yetişdirən; bağban.

bağçıvanlıq [baxcıvannıx] isim

Arxaizm. Bağ, çiçək, ağac və səbzəvat yetişdirmə, bağçıvan işi, bağçıvan sənəti; bağbanlıq. □ Maşallah, nə yaxşı qabilsən; Bağçıvanlıqda xeyli kamilsən. (A.Səhhət).

bağçiyələyi [bağçiyələyi] isim

Botanika. Bostanda yetişdirilən iri çiyələk növü.

bağdaş [bağdaş]

bağdatı [bağdatı] isim

1. Suvaqla suvanmış tavan, səqf. □ Otağın bağdatısı uçulmuşdur.
2. Suvağı saxlamaq üçün arakəsmə divarlara və tavana vurulan ensiz taxtalar.

bağır [bağır] isim

1. Qaraciyər. □ Bala bağır (ciyər) ətidir. (Atalar sözü).
2. Ürək, qəlb mənasında. □ Oxuduqca şirin-şirin diliniz; Bağrım olur şana-şana, durnalar. (M.V.Vidad).

bağır-badaş [bağır-badaş]

ağbağır [ağbağır]

bağırbeyin [bağırbeyin] isim

Quzunun qaraciyəri ilə beynindən və ya quyruğundan hazırlanan xörək. □ Hər adama bir məcməyi verildi və üstündə quzu soyutması, yanında da sarımsaqlı qatıq və bağırbeyin vardı. (Y.V.Çəmənzəminli).

bağırdaq [bağırdax] isim

Dialekt. Beşikdə uşağı bağlamaq üçün bağ; beşik bağı.

ağbalıq [ağbalıx] isim

Zoologiya. Nərə balığı sinfindən olan çox iri balıq. □ Xəzər dənizində ağbalıq və uzunburun balığın sayı azalmaqdadır.

ağbaş [ağbaş] sifət

1. Başı ağ, başı (saçları) ağarmış. □ Ağbaş kişi.

2. Arxaizm. İsim kimi: başı əmmaməli, molla, axund.

bağırdaqlamaq [bağırdaxlamax] feil

Dialekt. Beşikdə uşağı bağırdaqla bağlamaq.

ağbaşlı [ağbaşdı]