Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

zibəs [zibəs] zərf fars

Klassik ədəbiyyatda kifayət qədər, qədərincə mənalarında işlənmişdir (bəzən “ki” bağlayıcısı ilə). □ Zibəs ki müntəzirəm ayaq sədasından; Təsəvvür eyləyirəm, bəlkənazlı yar gəlir. (S.Ə.Şirvani).

zibil [zibil] isim

1. Evlərdə, küçələrdə və s.-də yığılaraq onları zibilləndirən tör-töküntü, tullantı. □ Özgənin zibilinə düşmək adama pis gələr. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: lüzumsuz, yararsız, heç bir qiyməti, dəyəri olmayan şey haqqında. □ Bu zibili buradan götürün.
3. Vulqarizm. Məcazi mənada: çox pis, yaramaz, murdar, alçaq, rəzil adam haqqında (bəzən söyüş mənasında). □ Zibilin biri zibil.
4. Məcazi mənada: yararsız, ləyaqətsiz, aciz, bacarıqsız adam haqqında. □ ..Amma öz aramızdı, heç cavanlıqda da bir zibil deyildim.

zibilatan [zibilatan] isim

Yığılmış zibili kənar etmək üçün qurğu, mexanizm və s.; zibildaşıyan.

zibilçi [zibilçi] isim

Həyətlərin, küçələrin zibilini maşın və ya araba ilə daşıyıb aparan işçi.

zibilçilik [zibilçilix'] isim

Zibilçinin işi, peşəsi.

zibildaşıyan [zibildaşıyan] sifət

Həyətlərdə, küçələrdə yığılmış zibili daşıyıb aparan. □ Zibildaşıyan maşın.

zibilxana [zibilxana]

zibilləmə

zibilləmək [zibilləməx'] feil

1. Zibil etmək, zibil tökmək, zibilləndirmək. □ Xalçanın üstünü zibilləmək.
2. Məcazi mənada: xarab etmək, korlamaq, lüzumsuz, istənilməz və s. şeylərlə doldurmaq. □ Dili lüzumsuz yad sözlərlə zibilləmək.

zibilləndirilmə

zibilləndirilmək [zibilləndirilməx'] feil

“Zibilləmək” feilinin məchul növü.

zibilləndirmə

zibilləndirmək [zibilləndirməx'] feil

1. Zibil etmək, zibil tökmək, zibilləndirmək.
2. Məcazi mənada: xarab etmək, korlamaq, lüzumsuz, istənilməz və s. şeylərlə doldurmaq.

zibillənmə

zibillənmək [zibilləmməx'] feil

1. Zibilli olmaq, zibilə batmaq, bir şeyin içində çoxlu zibil yığılmaq. □ Həyət lap zibillənibdir. 

2. İçərisinə bir şey düşmək nəticəsində xarab olmaq, korlanmaq,tutulmaq. □ Su borusu zibillənmişdir.