Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

zərdalı [zərdalı] isim fars

Sarı ərik, qaysı (ağacı və meyvəsi).

zərdə [zərdə] isim

Dialekt. Yerkökü.

zərdəpər [zərdəpər] isim

Zoologiya. İri üzgəcli balıq.

zərdüşti [zərdüşti] sifət fars

1. Zərdüştlüyə aid, zərdüşt dininə mənsub olan; atəşpərəst.
2. İsim kimi: zərdüştlüyə aid, zərdüşt dininə mənsub olan adam; atəşpərəst. □ Zərdüştilər yaradılışda ikilik olduğuna inanırlar. (Y.V.Çəmənzəminli).

zərdüştilik [zərdüştilix']

zərdüştlük [zərdüşdüx'] isim

Qədim Azərbaycan, İran və Orta Asiya xalqlarının dini (zərdüştlüyün ən səciyyəvi xüsusiyyəti dünyada iki qüvvənin – xeyir ilə şərin həmişə bir-biri ilə mübarizədə olduğu təsəvvürümdən ibarətdir).

zərədin [zərədin] isim

Məftil və s.-ni kəsmək, habelə qızmış dəmiri tutmaq üçün kəlbətin.

zərəfşan [zərəfşan] sifət fars

Klassik ədəbiyyatda qızıl səpən, qızıl saçan mənalarında işlənmişdir. □ Min də desə dürri-zərəfşandı bu! Dur qaçaq, oğlum, baş-ayaq qandı bu! (M.Ə.Sabir).

zərəndaz [zərəndaz] isim fars

Arxaizm. Taxçalardan asılan iki qıçalı (şalvara bənzər) zərxara, güllü, xırda bürünc pullarla bəzəkli pərdə.

zərər [zərər] isim ərəb

1. Ziyan. □ Zərərdən qorxan xeyir görməz. (Atalar sözü).
2. Maddi itki, xəsarət.

zərərdidə [zərərdi:də] sifət ərəb/fars

Bir hadisə, fəlakət və s. nəticəsində zərər çəkmiş, ziyan görmüş, xəsarət görmüş. □ Zərərdidə ölkə.

zərərli [zərərri] sifət

1. Zərəri toxuna bilən, zərər verən, ziyanlı, müzür. □ Zərərli həşərat.
2. Maddi itkiyə, zərərə, ziyana səbəb olan, zərərlə nəticələnən. □ Zərərli satış.

zərərlilik [zərərrilix'] isim

Zərərli şeyin xassəsi, keyfiyyəti.

zərərsiz [zərərsiz] sifət

Zərəri toxunmayan, zərəri olmayan; ziyansız. □ Zərərsiz dərman.

zərərsizləşdirilmə