Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

yağmaq [yağmax] feil

1. Havadan qar, yağış, dolu kimi şeylər düşmək, tökülmək. □ Qar yağmaq. Dolu yağmaq. Arsızın üzünə tüpürüblər, "yağış yağır" demiş. (Atalar sözü). Dəli dəliyə qoşulsa, göydən dəyənək yağar. (Atalar sözü).

2. Çox miqdarda, arası kəsilmədən tökülmək. □ Külək başımıza torpaq yağdırırdı.

3. Məcazi mənada: bir şeyin çoxluğunu, şiddətini, davamlılığını bildirir, bir şeyin bolluğunu bildirir. □ Bərəkət yağmaq. Göydən yerə zülm yağır; Çörək baha, vergi ağır. (S.Vurğun).

4. Məcazi mənada: bir şeyi ifadə etmək. □ Onun üzündən biclik yağır. Sifətindən nur yağır.

yağmalama

yağmalamaq [yağmalamax] feil

1. Soymaq, qarət etmək, talamaq.

2. Məcazi mənada: əlindən almaq, məhrum etmək mənasında. □ Xumar-xumar baxmağı gözlərin; Yağmalayıb solu-sağı gözlərin. (Q.Zakir).

yağmalanma

yağmalanmaq [yağmalammax] feil

Qarət edilmək, soyulmaq, qəsb edilmək, zorla əlindən alınmaq.

yağmur [yağmur] isim

Yağış, yağıntı. □ Yüngül, sərin meh əsir; Yağmuru birdən kəsir. (A.Səhhət).

yağmurlu [yağmurru] sifət

Yağışlı. □ Yağmurlu hava. Payızın yağmurlu bir günü idi.

yağmurluq [yağmurrux] isim

1. Yağışlıq, yağışlı hava. □ Bu il çox yağmurluqdur.

2. Yağmurdan (yağışdan) qorunmaq üçün geyim; plaş. □ ...evə gəlib silahlandı. Yağmurluğunu aldı. (Ə.Əbülhəsən).

3. Yağış sularının evin divarlarına axıb tökülməməsi üçün damın bir az kənara – aşağıya uzanan hissəsi.

yağmurölçən [yağmurölçən]

yağmursuz [yağmursuz] sifət

Yağışsız. □ Yağmursuz hava.

yağmursuzluq [yağmursuzdux] isim

Yağışsızlıq.

yağölçən [yağölçən] isim

Südün yağlılıq dərəcəsini ölçmək üçün cihaz.

yağ-pendir [yağ-pendir] isim

İçərisinə yağ və pendir qoyulmuş lavaş, çörək və s. □ ...bir az çörək və yağ-pendir bürmələyib yaylığa bağladı. (M.İbrahimov).

yağ-rəng [yağ-rəng] isim

Yağlı boya. □ Evləri yağ-rəng etdirmək.

yağsız [yağsız] sifət

1. Yağı olmayan, yağı az olan; yavan. □ Yağsız ət. Yağsız xörək.

2. Yağ tökülməmiş, yaxud yağ sürtülməmiş. □ Qarnın da ki yağsız araba çarxı kimi cırıldayır. (Ə.Əbülhəsən).