Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

xalaoğlu [xalaoğlu] isim

Ananın bacısı oğlu. □ Xaloğlu ilə danışmaq.

xalat [xalat] isim ərəb

1. Orta Asiya xalqlarının ətəkləri üst-üstə gələn, yaxası açıq üst geyimi. □ Zolaqlı xalat.
2. Evdə və ya işdə geyilən, yaxası düymə və ya bağla bağlanan yüngül üst geyimi. □ Həkim xalatı. Çit xalat.

xalatlıq [xalatlıx] sifət

1. Xalat tikilməyə yarar. □ Xalatlıq parça.
2. Xalat tikiləcək parçanın miqdarı (adətən saylarda). □ İki xalatlıq parça.

xalça [xalça] isim

Divara vurmaq və ya döşəməyə salmaq üçün müxtəlif rəngli yun və ya iplik saplardan toxunmuş naxışlı döşənəcək. □ Butalı xalça.

xalçaçı [xalçaçı] isim

1. Xalça toxuyan usta. □ Xalçaçı xalçaları satmaq üçün bazara apardı.
2. Xalça mütəxəssisi.
3. Arxaizm. Xalça ticarəti ilə məşğul olan adam, xalça taciri, xalça alverçisi. □ Bakıda iri ticarətlə məşğul olan düyüçülər, xuşgəbarçılar, ipəkçilər, xalçaçılar, qara neftçilərdə az deyildi. (H.Sarabski).

xalça-palaz [xalça-palaz] isim

Xalça və palazdan ibarət döşənəcək. □ Otağa xalça-palaz döşəmək.

xalçaşünas [xalçaşünas] isim

Xalçaçılıq işini yaxşı bilən adam, xalça mütəxəssisi.

xalçatoxuyan [xalçatoxuyan] isim

Xalça toxuyan usta.

xaldar [xaldar] sifət

Xallı, xalı olan (əsasən heyvanlar haqqında). □ Xaldar pişik.

xaldarlama

xaldarlamaq [xaldarlamaq] feil

Xal-xal eləmək, xal salmaq, xallamaq. □ Xamırı yeyən siçanlar bu şəkilləri də xaldarlamışdılar. (S.Rəhimov).

xaldarlanma

xaldarlanmaq [xaldarlanmax] feil

Xal-xal boyanmaq, xal-xal olmaq, xallarla örtülmək. □ Bu ortada uzanan mizin üstü təsadüfən tökülən mürəkkəblərdən boyanıb xaldarlanmışdı. (S.Rəhimov).

xaldlar [xaldlar] isim

Tarix. Van gölü həvalisində yaşamış və miladdan əvvəl XIV – XII əsrlərdə Urartu dövlətində hakimiyyət sürmüş tayfa.

xal-xal [xal-xal] sifət

Xallı, xallarla örtülü, xallarla bəzəkli, üstündə xallar olan. □ Xal-xal parça.