Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

təbiətən [təbiyətən] zərf ərəb

Xilqətcə, fitrətən, yaradılışında; təbiətinə görə, xasiyyətinə görə; xasiyyətcə; təbiətcə. □ ..təbiətən diribaş yaranmışdı. (Ə.Sadıq).

təbiətşünas [təbiyətşünas] isim ərəb/fars

Təbiətşünaslıqla məşğul olan adam, təbiətşünaslıq alimi; təbiətçi, naturalist. □ ..üzünü müdirə tutdu: – Sən təbiətşünassan, Həsən bəy Zərdabini tanıyarsan. (M.İbrahimov).

təbiətşünaslıq [təbiyətşünasdıx] isim

Təbiət hadisələri və qanunauyğunluqları haqqında elm; təbiət elmləri.

təbii [təbi:] sifət ərəb

1. Təbiətə (yer səthinə, iqlimə, heyvan və bitki aləminə və s.) məxsus olan, təbiət tərəfindən yaradılmış. □ Ölkənin təbii sərvətləri. Təbii sərhədlər.
2. Təbiət qanunlarından irəli gələn, törəyən, onlardan asılı olan. □ Təbii ölüm.
3. Anadangəlmə, fitri. □ Üzün təbii rəngi.
4. Adi, normal. □ Bu iş bizə təbii göründü.
5. Həqiqi, əsil, natural. □ Təbii ipək. Təbii dəri.
6. Modal söz kimi: əlbəttə, yəqin ki, şübhəsiz ki. □ Təbii, siz də iştirak edəcəksiniz.
7. Modal söz kimi: təbiidir, təbiidir ki şəklində – adi haldır, normaldır, belə də olmalıdır. □ Təbiidir ki, bu inam kolxoz sədri Rüstəm kişinin ürəyində daha güclü idi. (M.İbrahimov).

təbiilik [təbi:lix'] isim

Təbii, qeyri-süni şeyin halı. □ Qızın səsində bir təbiilik var idi. (İ.Əfəndiyev).

təbil [təbil] isim ərəb

Musiqi. İri nağara. □ Səhnənin dalından təbil və sinc səsi gəlir. (Ə.Haqverdiyev).

təbilçi [təbilçi] isim

Təbil çalan çalğıçı. □ Təbilçi Qurban, Qara Məlikin gecələr xəlvətcə Təbrizə gəlib, Rüxsarə ilə görüşdüyünü Nəsrəddinə xəbər verdi. (M.S.Ordubadi).

təbir [təbir] isim ərəb

1. Söz, kəlmə, ifadə.
2. Yozma.
3. Təbirincə, təbiri ilə, təbirinə görə şəklində – ...dediyi kimi, ...sözləri ilə desək. □ Evin balaca qızı Ulduz isə, anasının təbirinə görə, od-alov idi. (Ə.Məmmədxanlı).

təbiyyat [təbiyyat] isim ərəb

Arxaizm. Təbiət elmləri.

təbiyyatçı [təbiyyatçı] isim

Arxaizm. Təbiətşünaslıqla məşğul olan adam, təbiətşünaslıq alimi; təbiətçi, naturalist.

təbliğ [təbliğ] isim ərəb

1. Hər hansı bir əqidəni, nəzəriyyəni, biliyi və s.-ni yayma və dərindən başa salma. □ Elmi biliklərin təbliği.
2. Geniş kütlələrə siyasi cəhətdən təsir göstərmə.

təbliğat [təbliğat] isim ərəb

Bir nəzəriyyəni, ideyanı, biliyi və s.-ni kütlə arasında yayma, təbliğ etmə.

təbliğatçılıq [təbliğatçılıx] isim

Təbliğat aparma, təbliğatçının apardığı ictimai iş.

təbrik [təbrik] isim ərəb

Xoş xəbər, sevindirici hadisə, bayram və s. münasibətilə yazılı və ya şifahi gözaydınlığı. □ Təbrik məktubu.

təbrikləmə