Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ovsarlanmaq [ovsarrammax] feil

Başına noxta keçirilmək, noxtalanmaq. □ Dəvə ovsarlandı.

ovsarlı [ovsarrı] sifət

Noxtalı, başında noxta olan (dəvə haqqında).

ovsun [o:sun] isim fars

Sehr, cadu, pitik. □ İlan əvvəl ovsun oxuyanı öldürər. (Atalar sözü)

ovsunçu [o:sunçu] isim

Ovsunçuluqla məşğul olan adam; cadugər, pitikçi. □ ... ilan ovsunçudan qorxan kimi də məni görəndə dili girir qarnına. (Ə.Vəliyev)

ovsunçuluq [o:sunçulux] isim

Ovsunçunun işi, peşəsi; cadugərlik, pitikçilik.

ovsunlama

ovsunlamaq [o:sunnamax] feil

Mövhumatçıların təsəvvürüncə ovsunla özünə tabe etmək, öz təsiri altına almaq. □ ... istəsə ilanı da ovsunlayıb yuvasından çıxardar. (B.Bayramov)

ovsunlanma

ovsunlanmaq [o:sunnammax] feil

Mövhumatçıların təsəvvürüncə ovsunla özünə tabe edilmək, təsiri altına alınmaq.

ovsunlu [o:sunnu] sifət

Ovsun edilmiş, sehrli, cadulu.

ovşala [ovşala] isim

Su, şəkər və sirkədən (və ya limon turşusundan) hazırlanan sərinlədici içki; şərbət. □ Ovşala içmək.

ovşar [ovşar] isim

Sağımdan əvvəl heyvanların, əsasən qaramalın əmcəklərini sığallama, ovuşdurma.

ovşarlama

ovşarlamaq [ovşarramax] feil

Sağımdan əvvəl heyvanların, əsasən qaramalın əmcəklərini sığallamaq, ovuşdurmaq, ovşara gətirmək. □ Bu arvad inəyi adi sağıcılar kimi sağmır, ovşarlayırdı. (Ə.Vəliyev).

ovuc [ovuç] isim

1. Əlin barmaqlar və ayadan ibarət hissəsi, əlin içi. □ Ovcunda saxlamaq.
2. Məcazi mənada: əl. □ Gərək hər əmrimə baş əysin cahan; Ovcumda top kimi oynasın dövran. (A.Şaiq).
3. Ovuc tutan qədər, ovuca yerləşən miqdar (adətən saylarla). □ İki ovuc buğda.