Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

obabaşı [obabaşı] isim

Arxaizm. Obaya başçılıq edən adam, oba ağsaqqalı.

obaşdan [obaşdan] zərf

1. Ala-qaranlıq, səhər tez- dən, hava açılmamış. □ Obaşdan oyanmaq. Mən aşiq, başdan ağlar; Kirpikdən, qaşdan ağlar; Oğlu ölən analar; Durar obaşdan ağlar. (Bayatı).
2. Orucluqda hava açılmamışdan, alaqaranlıqda dindar müsəlmanların yemək yedikləri vaxt. □ Orucluqda bir axşamdan, bir də obaşdandan yeyərdilər ki, bütüngünü ac qalmağa imkan olsun. (H.Sarabski).

obaşdanlıq [obaşdannıx] isim

Oruc tutan müsəlmanların obaşdanda yedikləri yemək.

obelisk [obelisk] isim yunan

Yuxarıya doğru getdikcə nazikləşən, yonulmuş daş sütundan ibarət abidə. □ Obelisk qoymaq. Obeliskin açılışı.

oberton [aberton] isim alman

Musiqi. Əsas tona xüsusi çalarlıq, tembr verən əlavə ton. □ Bu səslər əsas səsi müşayiət edərək, ona nisbətən zil olacaqlar ki, bunlara da oberton deyilir.

obliqasiya [obliqasiya] isim latın

Qiymətli kağızların bir növü.

oblomovçuluq [ablomovçulux] isim

Atillik, ifadəsizlik; fəaliyyətsizlik və tənbəllik halı.

obraz [obraz] isim rus

Obyektin insan şüurunda obyektiv inikas forması; surət.

obrazlı [obrazlı] sifət

İfadəli, canlı, aydın (danışıq və s. haqqında). □ Obrazlı ifadə.

obrazlılıq [obrazlılıx] isim

Obrazlı olma; ifadəlilik, canlılıq, aydınlıq (danışıq və s. haqqında). □ Nitqin obrazlılığı.

obstruksionist [apstruk'siyanis] isim latın

Obstruksiya iştirakçısı və ya tərəfdarı.

obstruksionizm [apstruk'siyanizm] isim latın

Obstruksiyalar yolu ilə siyasi mübarizə üsulu.

obyektiv¹ [abyek'tif] sifət latın

1. Şüurdan kənarda və ondan asılı olmayaraq mövcud olan. □ Təbiətin obyektiv qanunları.
2. Qərəzsiz, tərəf tutmayan, bitərəf. □ Obyektiv nəticə. Hadisələrə verilən obyektiv qiymət.

obyektiv² [abyek'tif] sifət latın

Optik cihazın, baxılan və ya fotoşəkli çəkilən şeyə yönəldilmiş bir və ya bir neçə linzadan ibarət hissəsi. □ Fotoaparatın obyektivi. Mikroskopun obyektivi.

obyektivcəsinə [abyek'tivcəsinə] zərf

Qərəzsizcəsinə, bitərəfcəsinə. □ Obyektivcəsinə təhqiqat aparmaq.

o-bu [o-bu] isim

Hər kəs, adamlar. □ Ondan-bundan soruşmaq. Onun-bunun sözünə baxma. O-bu nə deyər?