1. Bir məsələ haqqında danışmaq üçün düzəldilən yığıncaq, toplaşmış adamlar heyəti; toplanış, iclas; həmin toplanışın düzəldiyi yer.
2. Toy, şənlik, yas və s. bu kimi yerlərdə toplanan yığıncaq. □ Toy məclisi. Şənlik məclisi. Təziyə məclisi.
3. Türkiyədə və İranda qanunverici orqanın, parlamentin adı. □ Tehranda məclisi topa tutublar. (C.Məmmədquluzadə).
4. Teatr tamaşalarının ayrı-ayrı hissəsi; pərdə, şəkil. □ Birinci məclis Rüstəm bəyin evində vaqe olur. (Ü.Hacıbəyov).
1. Dəli, divanə. □ Halı pəjmürdə, sanki bir məcnun; Anlaşılmaz nədir məramı onun. (H.Cavid).
2. Məcazi mənada: aşiq, vurğun, dəlicəsinə vurulmuş. □ Hicrdə müttəsil ümmidi-visal ilə xoşam; Gəlməyib aləmə bir mən kimi məcnun aşiq. (Q.Zakir).
Həmçinin bax:
1. Suyun axdığı yataq, yol. □ Çayın məcrası.
2. Məcazi mənada: bir şeyin, hadisənin və s.-nin inkişafının gedişi, istiqaməti, yolu. □ Şairin həyat və fəaliyyəti də bu böyük hissin açdığı məcra ilə irəliyə doğru istiqamət almışdı. (Ə.Məmmədxanlı).
3. Biabır edilmiş, ləkələnmiş.
4. Etimada layiq olmayan, etibarsız sayılan.
Həmçinin bax: