Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

məbləğ [məbləğ] isim ərəb

Miqdar (pul haqqında). □ Pulun məbləği.

məbud [mə:bud] isim ərəb

İbadət, sitayiş edilən şey (Allah, büt, ay, gün, ulduz və s.). □ Məbudinə ərz qıldı razın; Bildirdi könüldəki niyazın. (M.Füzuli).

məcaz [məcaz] isim ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Həqiqi mənasında işlənməyib, oxşarlığı və münasibəti olan başqa bir mənaya oxşadılaraq işlənən söz və ya ifadə; metafor. □ Şeirdə işlədilən məcazlar. Yazıçı məcazları çox işlədir.

məcazi [məca:zi] sifət ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Həqiqi, hərfi mənada deyil, metaforik mənada işlənən; metaforik. □ Məcazi məna.

məcazilik [məca:zilix’] isim

Məcazi mənada işlənmə, məcazi olma. □ Mənanın məcaziliyi.

məcbur [məcbur] sifət ərəb

Zorla bir işə sövq olunan, zorla bir işi görməli olan; naçar.

məcburən [məcbu:rən] zərf ərəb

1. Məcbur olaraq, məcburiyyət altında, zorla, könülsüz olaraq. □ Məcburən iş görmək.
2. Mütləq, necə olursa olsun. □ Sabah məcburən gəlməlisən.

məcburi [məcbu:ri] sifət ərəb

Şərtsiz olaraq yerinə yetirilməli, qanunən tələb olunan. □ Məcburi şərtlər. Qərar hamı üçün məcburidir. Məcburi surətdə.

məcburiyyət [məcbu:riyət] isim ərəb

Məcburluq, məcbur olma, zor, güc. □ Evlənmək istəyən bir qədər peşkəş özü ilə gətirib, bəyin qulluğuna gedib ondan izin almaq məcburiyyətində idi. (Ə.Haqverdiyev).

məcburluq [məcburrux]

məccanən [məcca:nən] zərf

Məccani olaraq; pulsuz, müftə (olaraq).

məccani [məcca:ni] sifət ərəb

Müftə, pulsuz, havayı. □ Məccani bilet. Məccani tamaşa.

məcəllə [məcəllə] isim ərəb

1. Hüququn hər hansı bir sahəsinə aid sistemə salınmış qanunlar toplusu. □ Mülki məcəllə. Cinayət məcəlləsi. Səhiyyə qanunları məcəlləsi.
2. Arxaizm. Məcmuə, kitab, risalə. □ Mən bir ruznamə və ya məcəllə çıxarılmasını istəyirəm. (P.Makulu).

məchul [məchul] sifət ərəb

1. Bilinməyən, naməlum. □ Hərəkətsiz gözlərini məchul bir nöqtəyə dirəyib baxırdı. (S.Hüseyn).
2. Riyaziyyat. Məlum olmayan, axtarılan. □ Məchul kəmiyyət.

məchullu [məchullu] sifət

Riyaziyyat. Məlum olmayan, axtarılan. □ Məchullu tənlik.