Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

kəmsikli [kəmsix'li] sifət

Kəmsiyi olan, boynuna kəmsik salınmış; xaltalı. □ Kəmsikli it.

kəmşirin [kəmşirin] sifət fars

Azacıq şirin, normadan az şirnisi olan. □ Kəmşirin nar. Kəmşirin şərab.

kəmşirinlik [kəmşirinnix'] isim

Kəmşirin şeyin hal və keyfiyyəti.

kəmşüur [kəmşu:r] sifət fars/ərəb

Şüuru az, şüursuz, dərrakəsiz. □ Olmayıram mən qəyur dərdə nişan olmağa; Mən oluram kəmşüur, sahibi-şan olmağa. (C.Cabbarlı).

kəmşüurluq [kəmşu:rrux]

kəmşüurluluq [kəmşu:rrulux] isim

Şüur azlığı, şüurun çatışmazlığı; şüursuzluq, dərrakəsizlik.

kəmtale [kəmta:le] sifət fars/ərəb

Talesiz, taleyi (bəxti) gətirməyən. □ Kəmtale adam.

kəmtalelik [kəmta:lelix'] isim

Talesizlik, bəxtsizlik.

kəmtər [kəmtər]

kəmtərin [kəmtərin] sifət fars

Klassik ədəbiyyatda alçaq, aşağı; aciz, yazıq, miskin mənalarında işlənmişdir. □ Xan, mən sizin kəmtərin nökərinizəm. (Ə.Haqverdiyev).

kəmyek [kəmyek] sifət fars

1. Əsas miqdardan az, əskik, bir az çatışmayan.
2. İsim kimi: əsas miqdardan az, əskik, bir az çatışmayan. □ Çəkidə kəmyeki düzəltmək.
3. Hicri təqvimdə 29 gündən ibarət ay. □ Kəmyek ay.
4. İsim kimi: hicri təqvimdə 29 gündən ibarət ay. □ Ayın kəmyeki var.

kən [kən] isim

Döşəmənin altına qoyulan tir, şalban.

kənaf [kənaf] isim latın

Botanika. Saplağından kəndir alınan bitki.

kənaflıq [kənaflıx] isim

Kənaf bitkisi əkilmiş yer, sahə.

kənar [kənar] isim fars

1. Bir şeyin qırağı, həddi, son xətti, yan tərəfi, yanı. □ Çayın kənarı. Yolun kənarı.
2. Sifət kimi: yad, özgə, başqa. □ Kənar adam.
3. Özgə yer, tamamilə başqa yer; xaric. □ Kənardan gəlmiş adam.
4. Ətraf, yan. □ Evin kənarı.
5. Sifət kimi: mərkəzdən uzaq, qıraq. □ Kənar ev. Kənar tikili. Kənar məhəllə.
6. Zərf kimi: uzaqda, aralı. □ Kənardan baxana hər şey asan gələr. (Atalar sözü).
7. Məhəccər, sürahi mənasında. □ Əllərini balkonun kənarına dayamaq.