Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

kəmhövsələlik [kəmhö:sələlix'] isim

Hövsələsizlik, səbirsizlik. □ Kəmhövsələlik etmək.

kəmxörək [kəmxörəx'] sifət fars

Arxaizm. Az yeyən, azca yeməklə doyan. □ Kəmxörək adam.

kəmxörəklik [kəmxörəx'lix'] isim

Az yeyən adamın hal və keyfiyyəti.

kəmiltifat [kəmiltifat] fars/ərəb

kəmiltifatlıq [kəmiltifatdıx]

kəminə [kəminə] sifət fars

Klassik ədəbiyyatda fəqir, miskin, aciz, zavallı, yazıq mənalarında işlənmişdir. □ Miskin Füzuliyəm ki, sənə tutmuşam üzüm; Ya bir kəminə qətrə ki, ümmanə yetmişəm. (M.Füzuli).

kəmiştaha [kəmiştaha] sifət fars/ərəb

İştahası az olan; iştahasız. □ Kəmiştaha uşaq.

kəmiyyət [kəmiyət] isim ərəb

1. Miqdar, qədər, say, ədəd. □ Hər yerdə kəmiyyət, keyfiyyət barəsində danışıq gedirdi. (S.Hüseyn).
2. Riyaziyyat. Fizika. Ölçmək və hesablamaq mümkün olan hər şey. □ Sonsuz kiçik kəmiyyət. Naməlum kəmiyyət. Dəyişən kəmiyyət. Sıfıra bərabər kəmiyyət. Məchul kəmiyyət.
3. Fəlsəfə. Xarici aləmin əşya və hadisələrini miqdar, həcm, inkişaf dərəcəsi cəhətdən səciyyələndirən fəlsəfi kateqoriya. □ Kəmiyyətin keyfiyyətə keçməsi qanunu. Kəmiyyət dəyişmələri.
4. Dilçilik. Səsləri tələffüzetmə müddəti. □ Kəmiyyətə görə səslər uzun və qısa olur.

kəmiyyətcə [kəmiyətcə] sifət

Kəmiyyətə görə; sayca, miqdarca. □ Kəmiyyətcə artım.

kəm-karastı [kəm-k'arastı] isim fars

1. Bir sənətdə, peşədə, işdə lazım olan alətlər. □ Dülgər kəm-karastısı.
2. Silah, yaraq. □ Pişto və sair kəm-karastını götürmüşdür. (M.S.Ordubadi).

kəm-kəm [kəm-kəm] zərf fars

Az-az, yavaş-yavaş, asta-asta. □ Lakin saqın, ölüm günü kəm-kəm yaxınlaşır. (Ə.Nəzmi).

kəm-kəsir [kəm-kəsir] isim fars/ərəb

1. Çatışmayan cəhət, nöqsan, qüsur, çatışmazlıq. □ Heç bir zaddam kəm-kəsir yoxdur. (S.S.Axundov).
2. Sifət kimi: çatışmayan. □ ..o gündən işə başladı. Bakıdan bəzi kəm-kəsir şeylərini aldı. (Qantəmir).

kəm-kəsirli [kəm-kəsirri] sifət

Kəm-kəsiri olan; nöqsanlı, qüsurlu.

kəmləmə

kəmləmək [kəmləməx'] feil

Xəlbirləmək.