Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

keşkəli [keşkəli] sifət

Dialekt. Keşkə atmış, keşkəsi olan. □ Keşkəli əncir qurusu.

keşməkeş [keşməkeş] isim fars

Çəkhaçək, çəkişmə, dartışma.

keşniş [keşniş] isim

Yeyilən, xörəyə tökülən xoşiyli göyərti növü. □ İki dəstə keşniş. Xörəyə keşniş tökmək. Keşniş doğramaq.

ketçup [keççup] isim ingilis

Adətən ət xörəklərinə əlavə edilən ədviyyatlı acı və ya şirin tomat sousu.

key [key] sifət

Hissiz, duyğusuz, süst; cansız kimi. □ Key adam.

keybənd [keybənt] isim

Üzü hamar, astarı tüklü saya palaz növü. □ Qoca arvad bir kilim, bir keybənd gətirdi. (A.Divanbəyoğlu).

keyf [keyf]

keyfiyyət [keyfiyət] isim ərəb

1. Bir şey və ya şəxsi başqasından fərqləndirən xüsusiyyət, əlamət (əsasən, müsbət xüsusiyyət, əlamət). □ İnsanın ən yaxşı keyfiyyəti.
2. Bir şeyin dəyərlilik, yararlıq, ləyaqət dərəcəsi. □ Dərsin keyfiyyəti.
3. Fəlsəfə. Əşyanı, hadisəni və ya prosesi, onun başqa şey deyil, məhz özü olduğunu müəyyənləşdirən xüsusiyyət. □ Kəmiyyət və keyfiyyət. Kəmiyyətin keyfiyyətə keçməsi qanunu (dialektikanın əsas qanunlarından biri).
4. Qəziyyə, vəziyyət, hadisə. □ Çünki qarı bildi bu keyfiyyəti; Özgə sayaq oldu onun niyyəti. (A.Səhhət)

keyfiyyətcə [keyfiyətcə] sifət

Keyfiyyətinə görə fərqlənən. □ Keyfiyyətcə pis mal. Keyfiyyətcə yaxşı mal.

keyfiyyətli [keyfiyətdi] sifət

1. Müəyyən keyfiyyətə malik olan. □ Yaxşı keyfiyyətli. Orta keyfiyyətli.
2. Keyfiyyətcə yüksək olan; yaxşı, əla. □ Keyfiyyətli mal. Keyfiyyətli polad.

keyfiyyətlilik [keyfiyətdilix'] isim

Müəyyən keyfiyyətə malik olan şey və s.-nin xüsusiyyəti, halı.

keyfiyyətsiz [keyfiyətsiz] sifət

Keyfiyyəti pis olan; pis, alçaq. □ Keyfiyyətsiz mal. Keyfiyyətsiz material.

keyidici [keyidici]

keyikdirilmə

keyikdirilmək [keyikdirilməx'] feil

Key edilmək; hissizləşdirilmək.