Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

hisli [hisdi] sifət

1. His verən, yaxşı yanmayıb his eləyən; tüstülənən. □ Hisli təndir.
2. His çəkmiş, his basmış, hisdən qaralmış, hislə örtülmüş. □ Hisli qazan. Hisli tava.

hisli-paslı [hisdi-pasdı] sifət

1. His-pas basmış, hisli; çirkli. □ Hisli-paslı otaq.
2. Məcazi mənada: kirli, çirkli; üz-gözünü, üst-başını çirk basmış. □ Hisli-paslı uşaq.

hisli-tozlu [hisdi-tozdu]

his-pas [his-pas] isim

His çirk, kir. □ Qazanın his-pasını yumaq.

hiss [hiss] isim ərəb

1. Obyektiv aləmin hadisələrini qavrama, hiss etmə qabiliyyəti; duyğu. □ Hiss təbiət zəkasının təzahürüdür.. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Öz hissləri, təəssüratı əsasında bir şeyi qavrama, dərk etmə, sezmə, anlama, başa düşmə qabiliyyəti. □ İnsani hisslər.
3. Məcazi mənada: sevgi, məhəbbət. □ ..o gözəl qıza olan hissi və duyğuları da indi onun yadından çıxmışdı. (Ə.Əbülhəsən).

hissə [hissə] isim ərəb

1. Tamın bölündüyü parçalardan hər biri; qisim. □ Şirvan Şimali Azərbaycanın bir hissəsidir. (M.S.Ordubadi).

2. Bölünən bir şeydən hərəyə düşən pay. □ Hərə öz hissəsini götürdü.
3. Vahid, tam bir sistemin (orqanizmin, mexanizmin və s.) tərkib elementlərini təşkil edən şeylərdən hər biri. □ Ehtiyat hissələri.
4. Hər hansı əsərin üzvi parçası, qismi, fəsli. □ Sonatanın son hissəsi.
5. Əlahiddə qoşun vahidi. □ Aviasiya hissəsi. Tank hissəsi.

hissəcik [hissəcix'] isim

Bir şeyin ən kiçik, cüzi hissəsi, parçası. □ Atom, maddənin kimyəvi reaksiyalarda bölünməyən ən kiçik hissəciklərinə deyilir. (C.Zülfüqarlı).

hissə-hissə [hissə-hissə] zərf

1. Tam, bütöv halda deyil, hissələrə ayrılmış halda; hissələrlə, tikə-tikə. □ Tarlanı hissə-hissə şumlamaq.
2. Sifət kimi: tam, bütöv halda deyil, hissələrə ayrılmış halda. □ Heç şey hissə-hissə ölümə təslim olan bir bədəni yaşada bilməyəcəkdi. (M.İbrahimov).

hissi [hissi] sifət ərəb

1. Hiss orqanları, duyğu, qavrama vasitəsilə əmələ gələn, törəyən, hisslə dərk olunan; hissə, duyğuya aid olan. □ Hissi qavrayış. Hissi təəssürat.
2. Məcazi mənada: cismani, şəhvani. □ İnsanda hissi təmayüllər.

hissiyyat [hissiyat] isim ərəb

Hisslərlə, duyğularla bağlı hallar, hissi təəssürat; hisslər, duyğular. □ ..Gənclik hissiyyatım məni ona tərəf çəksə də, şüurum belə bir işdən çəkinməyi mənə tövsiyə edirdi. (S.Hüseyn).

hissiz [hissiz] sifət

1. Hissetmə qabiliyyətindən məhrum, heç bir şey hiss etməyən, hissini, duyğusunu itirmiş; duyğusuz, bihuş. □ Hissiz halda yatan xəstə.
2. Key, keyləşmiş, keyləşdirilmiş. □ Hissiz dəri.
3. Məcazi mənada: həyata, hadisələrə, varlığa laqeyd münasibət bəsləyən, onları dərk etməyən, heç bir şeydən təsirlənməyən; duyğusuz.

hissizləşdirilmək [hissizdəşdirilməx'] feil

Hissiz hala gətirilmək; keyləşdirilmək.

hissizləşdirmə

hissizləşdirmək [hissizdəşdirməx'] feil

Hissiz, duyğusuz hala gətirmək, keyləşdirmək, bihuş etmək. □ İynə vurub yaralı ayağı hissizləşdirmək.

hissizləşmə