Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

həndəsəşünas [həndəsəşünas] isim ərəb/fars

Riyaziyyat alimi, həndəsə mütəxəssisi, həndəsəni yaxşı bilən adam.

həndəvər [həndəvər] isim

Ətraf, dövrə, yan-yörə. □ Həyətin həndəvəri.

hənəfi [hənəfi] isim ərəb

Sünnilərin Əbu Hənifə təriqətinə mənsub olanları.

hənək [hənəx'] isim ərəb

Zarafat. □ Əvvəli hənək, axırı dəyənək. (Atalar sözü).

hənəkçi [hənəx'çi] sifət

Zarafat sevən, zarafatçı, zarafatcıl. □ Hənəkçi oğlan.

hənəkləşmə

hənəkləşmək [hənəx'ləşməx'] feil

Bir-biri ilə zarafat etmək; zarafatlaşmaq. □ Uşaqlar hənəkləşdilər.

həngam [həngam] zərf fars

Klassik ədəbiyyatda vaxt, zaman, çağ mənalarında işlənmişdir. □ Bu həngamda (bu vaxtda, bu anda). O həngamda (o vaxtda, o anda).

həngamə [hənga:mə] isim fars

Qovğa, mərəkə, gurultu, gurultu-patırtı; gurultulu mənzərə, tamaşa, məclis. □ Cavanlar dünən yaman həngamə düzəltmişdilər.

hənir [hənir] isim

Yavaş səs. □ Bir ağac yıxıldı yol qırağında; Bir hənir yox oldu yol qırağından.. (M.Araz).

hənirti [hənirti] isim

Canlı səsinə oxşar yavaş səs, qulağa dəyən anlaşılmaz səs. □ Uzaqdan hənirti eşitmək.

hənuz [hənuz] zərf fars

1. Arxaizm. Hələ, hələ ki. □ Dedim: – Getmə, bala, hənuz uşaqsın.. (M.Müşfiq).
2. Arxaizm. İndi, indicə. □ Dedi: “Qışdır, hənuz, həmsayə; Meyvə fəsli deyil, dayan yayə”. (M.Ə.Sabir).

həpənd [həpənt] isim

Axmaq, başıboş, gic; duzsuz (zarafatla yüngül söyüş məqamında işlənir). □ ..Bir mənə deyən gərək ki, ay həpənd, sən nə girmisən meydana. (N.Vəzirov).

həpir [həpir] sifət

Xarab olmuş, çürük.

hər [hər] əvəzlik

1. Bir toplunun ayrıca götürülən fərdi, onu təşkil edən şeylərdən hər biri. □ Hər ağac öz meyvəsi ilə tanınar. (Atalar sözü).
2. Həmcins üzvlü cümlələrdə bölgü bildirir. □ Bu xəbər hər yana, hər yerə, hər səmtə yayılır və çatırdı. (S.Rəhimov).