Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

gecə-gündüzlük [gecə-gündüzdüx'] sifət

Adətən saylarla: bir gecə-gündüz müddətində olan, bir gecə-gündüzə bəs edən. □ Bir gecə-gündüzlük odun.

gecəkəsdi [gecəkəsdi] isim

Tarix. Toy gecələri səhərə qədər sürən şənlik mərasimi.

gecəki [gecəki] sifət

Gecə olmuş, gecə baş vermiş. □ Gecəki hadisə. Gecəki söhbət.

gecəkorluğu [gecəkorruğu]

gecəkorluq [gecəkorrux] isim

Tibb. Gecələr gözün görmə qabiliyyətinin azalmasından ibarət göz qüsuru, şəbkorluq.

gecəkoru [gecəkoru] isim

Gecəkorluğu olan adam; şəbkor.

gecəqonağı [gecəqonağı] isim

1. Bir gecə qonaq qalan adam. □ Gecəqonağı tezdən getdi.
2. Oğru mənasında. □ Milis nəfəri bir neçə tin qaçandan sonra gecə qonaqlarını yaxaladı. (Qəzetlərdən).

gecəquşu [gecəquşu] isim

1. Zoologiya. Gündüzlər yetıb gecələr ov edən, siçana oxşar geniş pərdəqanlı heyvan. □ Bayquş xaraba, gecəquşu qaranlıq sevən kimi xain adamlar da xəlvəti xoşlarlar. (M.İbrahimov).
2. Məcazi mənada: gecələr az yatan, yuxusu olmayan, yuxusuz adam haqqında. □ Uşaq lap gecəquşudur.

gecələmə

gecələmək [gecələməx'] feil

Gecəni qalmaq, gecəni keçirmək, bir gecəni yatmaq. □ Mehmanxanada gecələmək. Kənddə gecələmək.

gecəli-gündüzlü [gecəli-gündüzdü] zərf

Gecə və gündüz, daim. □ Gecəli-gündüzlü işləmək.

gecəlik [gecəlix'] isim

1. Adətən saylarla işlənərək bir şeyin neçə gecəyə kifayət edəcəyini, neçə gecəyə çatacağını, neçə gecədə görüləcəyini bildirir. □ Bir gecəlik mətləbin bir sənə mabədi var. (Atalar sözü)
2. Gecə geyilən köynək və s. □ Sofiya o qədər ağladı ki, gecəliyinin döşü tamam islandı. (Y.V.Çəmənzəminli)

gecəriyən [gecəriyən] sifət

Əriməsi çətin olan, çətin əriyən, tez əriməyən. □ Gecəriyən metallar.

gecəvər [gecəvər] isim

Botanika. Çoxillik kökümsovlu dərman bitkisi.

gecəyarı [gecəyarı]