Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

gavalı [gavalı] isim

1. Çəyirdəkli girdə, yaxud uzunsov sarı və ya bənövşəyi rəngli meyvə. □ Elə ki budaqlar başını əyər, nar, heyva, şaftalı, gavalı dəyər. (A.Şaiq).
2. Bu meyvənin ağacı, ya kolu. □ Gavalı ağacı.

gavalılıq [gavalılıx] isim

Çoxlu gavalı ağacı əkilmiş yer, gavalı bağı. □ Bağın bir hissəsi gavalılıqdır.

gavur [gavur] isim ərəb

1. Müsəlmanların islam dininə ibadət etməyənlərə verdiyi ad. □ Gavur öldürdüyüm üçün rəisin hörmətinə, xələtinə nail olacağam. (Mir Cəlal).
2. Vulqarizm. Söyüş məqamında işlədilir.

gavurluq [gavurrux] isim

Müsəlman dininə inanmama; dinsizlik, kafirlik.

gec [gec] zərf

Müəyyənləşdirilmiş, qərarlaşdırılmış vaxtdan sonra. □ Gec getmək. Gec xəbər tutmaq. Gec hərəkət etmək.

gecdən [gejdən] zərf

Adi vaxtdan tez, həmişəkindən əvvəl. □ Sabah gecdən çıxmışdım şəhərə nə gördüm: bir vurhavurdur, bir çalhaçaldır ki, gəl görəsən. (Molla Nəsrəddin).

gecdən-gec [gejdən-gec] zərf

Çox gec, lap gec. □ Qərənfil xalanın gecdən-gec gözünə yuxu getdi. (Ə.Vəliyev).

gecdəyən

gecə [gecə] isim

gecəbəgündüz [gecəbəgündüz]

gecəbənövşəsi [gecəbənö:şəsi] isim

Botanika. Yeraltı kök yumruları olan yabanı bəzək bitkisi, gecəçiçəyi.

gecəçırağı [gecəçırağı] isim

Zoologiya. Gecələr parıldayıb işıq verən böcək; işıldaquş.

gecəçiçəyi [gecəçiçəyi]

gecə-gündüz [gecə-gündüz] isim

1. Gecə-gündüzün davam etdiyi 24 saat müddət. □ Nə qədər gecə-gündüz; Bu sayaq gəlib keçmiş. (R.Rza).
2. Zərf kimi: daim, həmişə; bütün günü və gecəni, vaxt bilmədən. □ Gecə-gündüz işləmək.
3. Arxaizm. Keçmişdə qadın paltarı tikilən bir ipək parçanın adı. □ Gecə-gündüzdən paltar geymək.

gecə-gündüzlü [gecə-gündüzdü]