Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

farağat [farağat] sifət ərəb

1. Sakit, səssiz, dinməz-söyləməz. □ Birdən Məcid Səmədə sarı dönüb, divar uzunu farağat oturmuş adamlara işarə etdi. (İ.Hüseynov).
2. Hərbi. Hərəkətsiz, düz, sakit, səssiz durmaq haqqında hərbi komanda. □ Farağat komandası.
3. Hərbi. Zərf kimi: hərəkətsiz, düz, sakit, səssiz durmaq haqqında hərbi komanda. □ Keşikçi .. farağat vəziyyətində durdu. (Ə.Əbülhəsən).
4. Zərf kimi: asudə, sakit, dinc, xatircəm, arxayın. □ Farağat yaşamaq.
5. Sakit, dinc, yazıq, fağır. □ ..A qardaş, mən dinc, farağat, kəsb əhliyəm. (M.F.Axundzadə).

faraş [faraş] sifət ərəb

1. Vaxtından, mövsümündən qabaq, tez əkilən. □ Faraş əkin. Faraş səpin.
2. Mövsümündən, vaxtından qabaq doğulan (ev heyvanları haqqında). □ Faraş balalar isə hər gün çimizdirilməli və sərinlikdə saxlanmalıdır.
3. Tezyetişən, tezböyüyən. □ Faraş kələm. Faraş göyərti.

faringit [faringit] isim yunan

Tibb. Udlağın selikli qişasının iltihabı. □ Kəskin faringit. Xronik faringit.

farmakoloji [farmak'aloji] sifət

Farmakologiyaya aid olan, farmakologiya ilə əlaqədar olan. □ Farmakoloji tədqiqat.

farmakoloq [farmak'olok'] isim yunan

Farmakologiya mütəxəssisi. □ Farmakoloqların elmi cəmiyyəti.

farsca [farsca] zərf

Fars dilində. □ Farsca danışmaq.

farsçılıq [farsçılıx] isim

Fars dili və mədəniyyətini zorla fars olmayanlara qəbul etdirməyə çalışmaqdan ibarət şovinist siyasət.

farsi [farsi] isim fars

Fars dili. □ ..Onlar nə isə pıçıldaşırdılar: – Farsini kamil bilirsənmi? (M.İbrahimov).

farslaşdırma [farsdaşdırma] isim

İran şovinistlərinin qeyri-fars xalqları dil və adətcə zorla fars etmək siyasəti.

farslaşdırmaq [farsdaşdırmax] feil

Fars olmayan xalqları dil və adətcə zorla fars etmək.

farslaşma

farslaşmaq [farsdaşmax] feil

Fars dili, ənənə və adətlərini qəbul etmək; fars olmaq.

fasid [fasit] sifət ərəb

1. Arxaizm. Pozğun, pozulmuş. □ Deməm ki, fasidi vəsf et, sakın fəsadından! Yamanə yaxşı demək nasəza deyil də, nədir? (Ə.Vahid).
2. Arxaizm. Fitnə-fəsadçı, araqarışdıran.

fasiq [fasiq] isim ərəb

1. Günah işlərlə məşğul olan adam; dinsiz. □ ..Ağa adını müctəhid qoyub, amma yalançıdır, fasiqdir. (Ə.Haqverdiyev).

2. Sifət kimi: məlun, böhtançı, fitnəçi, araqarışdıran. □ ..Yaxşı ad qazanmaqda şöhrət tapmalı, fasiq adamı günah üstündə, xüsusilə, xalq içində danlamamalıdır. (“Qabusnamə”).

fasilə [fa:silə] isim ərəb

1. İşin, fəaliyyətin müvəqqəti dayandırıldığı, ara verdiyi vaxt; bir işin qurtarması və başqa işin başlanması arasındakı qısa vaxt, müddət. □ Murad bir anlıq fasilədən sonra davam etdi. (İ.Əfəndiyev).
2. Tənəffüs, aravermə. □ ..yoldaşlarımız dərslərin arasındakı fasilələrdə sinfin qapısını bağlayıb, mahnı oxuyur, biz də onlarla xor təşkil edirdik. (T.Ş.Simurq).
3. Məsafə, ara. □ Amma “Həblülmətin”.. bunu görmür və bilmir ki, Osmanlı ilə Kəlkətənin fasiləsi çoxdur. (C.Məmmədquluzadə).