Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

fasiləli [fa:siləli] sifət

Fasilə ilə olan, arası kəsilən, fasilə verilən, ara verilən. □ Fasiləli iş günü. Fasiləli dərs prosesi.

fasiləsiz [fa:siləsiz] sifət

1. Arada fasilə olmadan, fasilə vermədən, ara vermədən, arasını kəsmədən, arası kəsilmədən. □ Fasiləsiz tamaşa.
2. Zərf kimi: arada fasilə olmadan, fasilə vermədən, ara vermədən, arasını kəsmədən, arası kəsilmədən. □ Fasiləsiz işləmək.

fasiləsizlik [fa:siləsizdix'] isim

Arasıkəsilməzlik, ara vermədən davam etmə, aramsızlıq.

fason [fason] isim fransız

1. Ülgü, biçim, model (paltarda, ayaqqabıda və s.-də). □ Köhnə fasonda paltar.
2. Məcazi mənada: fors, əda, təşəxxüs, şıq. □ Onun fasonuna bax!

fasonlu [fasonnu] sifət

1. Müəyyən fason (ülgü, biçim, model) üzrə hazırlanmış, tikilmiş, düzəldilmiş. □ Fasonlu saç.
2. Məcazi mənada: ədabaz, təşəxxüslü, ədalı, bəzəkli-düzəkli, şıq.

faş [faş] sifət ərəb

Meydana çıxan, zahir olan, üstü acılan, ifşa olunan, büruzə çıxan. □ Gizli xəbəri faş etmək.

faşist [faşis] isim italyan

1. Faşizm tərəfdarı. □ Faşistlərin törətdikləri cinayətlər.
2. Sifət kimi: faşizm tərəfdarı olan. □ Faşist nişanı. Faşist rejimi.

faşizm [faşizm] isim italyan

1. İtaliyada 1922-1943-cü illər arasında mövcud olan və imperialist burjuaziyanın ən təcavüzkar dairələrinin mənafeyini ifadə edərək dövlət sərhədlərini genişləndirməyi qarşısına məqsəd qoyan, hakimiyyətin tək bir partiyanın əlində toplandığı rejim, açıq terrorçuluq diktaturası. □ Vuruşan xalq, qalib gələn xalq .. faşizm kabusunu Yer üzündən silib məhv etmədikcə öz tarixi vəzifəsini bitməmiş sayacaqdır. (M.Hüseyn).
2. Demokratik azadlıqlara son qoyaraq yerinə qatı şovinizm, irqçilik gətirən və avtoritar sistem yaratmaq məqsədi güdən siyasi cərəyan.

fata [fata] isim latın

Duvaq.

fatalist [fatalis] isim latın

Bəxtə, alın yazısına, taleyə inanan insan.

fateh [fa:teh] isim ərəb

1. Bir məmləkəti, ölkəni tutan, ölkələr fəth edən, işğal edən şəxs. □ Bu dünyaya neçə-neçə fatehlər gəlib gedib.
2. Məcazi mənada: mübarizə, inad, böyük zəhmət və s. yolu ilə bir şeyi əldə edən, bir şeyə nail olan. □ Xam torpaq fatehləri.

fatihə [fa:tihə] isim ərəb

İlahiyyat. Quranın ilk surəsi. □ Fatihə vermək.

fay¹ [fay] isim fransız

1. Köndələn və incə zolaqları olan sıx ipək və ya yun parça. □ 5 metr fay.

2. Sifət kimi: həmin parçadan tikilmiş. □ Fay paltar.

fayda [fayda] isim ərəb

1. Xeyir, mənfəət. □ Fayda zərərin qardaşıdır. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: xeyir, nəticə. □ Ay balam, axı məni burada saxlamaqdan nə fayda olacaq, pulum yoxdur ki, verim. (Y.V.Çəmənzəminli).

faydalanma