Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

epika [epik'a] isim yunan

Ədəbiyyatşünaslıq. Epik əsərlər.

epiklik [epik'lix'] isim

Epik xüsusiyyət daşıma. □ C.Hacıyev simfonizmi obrazlarının dərin psixoloji fikir yönümü, musiqi inkişafının gərgin dramatizmi, melodikasının geniş epikliyi ilə fərqlənir.

epikriz [epik'riz] isim yunan

Xəstəliklə bağlı yekun nəticə, qərar.

epikürçü [epikürçü] isim

1. Fəlsəfə. Epikür fəlsəfəsi tərəfdarı.
2. Məcazi mənada: zövq və nəşəni hər şeydən üstün tutan adam; kefcil, işrətpərəst. □ Epikürçü şair Abdulla bəy Asi şeirlərinin birində deyir: “Bir halda ki, şərab vaizlərin moizəsindən daha yaxşı insanın beynini işıqlandırır, necə ola bilər ki, belə bir şərabı içməyəsən?” (F.Köçərli).

epikürçülük [epikürçülüx'] isim

1. Fəlsəfə. Qədim yunan materialist filosofu və ateisti Epikürün fəlsəfi nəzəriyyəsi. □ Epikürçülük b.e.ə. 341-270 illərdə yaşamış Epikürün (Epicurus) adı ilə bağlıdır.
2. Epikürün fəlsəfi nəzəriyyədən yanlış nəticə çıxaran, həyatın mənasını kefdə, eyş-işrətdə, rahat həyatda görən dünyagörüşü.
3. Məcazi mənada: eyş-işrətə, kefə, ləzzətli həyata meyil.

epikürizm

epiqonluq [epiqonnux] isim

Elmdə, siyasətdə, incəsənətdə və s.-də təqlidçilik. □ Hökmdarlar məclisində oxuyan xanəndə qız obrazı isə "Koroğlu"dan sonra bəzi başqa operalara da daxil edilmişdir ki, bu da adi epiqonliqdur. (Ə.Bədəlbəyli).

epiqrafik [epiqrafik'] sifət fransız

Epiqrafikaya aid olan, epiqrafika xarakterində olan. □ Epiqrafik mətn. Epiqrafik material.

epiqrafika [epiqrafik'a] isim yunan

Epiqraflar haqqında elm.

epiqram [epiqram] isim yunan

1. Qədim yunanlarda abidələr, binalar, hədiyyələr və s. üzərində yazılan yadigarlıq yazı. □ Feokritin zəngin ədəbi irsindən ancaq bir şeir külliyyatı qalmışdır ki, o da otuz idilliyadan və iyirmi üç epiqramdan ibarətdir. (Ə.Sultanlı).
2. Ədəbiyyatşünaslıq. Kiçik satirik şeir; həcv. □ Kallimaxın 6 himni və 78 epiqramı dövrümüzə qədər gəlib çatmışdır.

epileptik [epileptik'] sifət yunan

Tibb. Epileptik xəstəliyi olan. □ Epileptiklərin xasiyyəti get-gedə dəyişir.

epizod [epizot] isim yunan

1. Hadisə, əhvalat, təsadüf, ittifaq, vəqə. □ Əsgərlər yana-yana Qələndərdən danışırdılar və kim hansı epizodu nağıl edirdisə, sözünün axırını gətirib Qələndərlə bağlayırdı. (Ə.Əbülhəsən).
2. Hadisələr silsiləsi içində bir vəqə, bədii əsərin bitmiş, müstəqil olan bir parçası. □ Əhvalatın ən romantik və dramatik epizodu. Romandan bir epizod danışdı.
3. Teatr tamaşasında əhvalatın inkişafı ilə bağlı olmayan səhnə, pərdə. □ Baletin dərin humanist ideyası öz ifadəsini həm kütləvi qəhrəmanlıq səhnələrində, həm lirik adajiolarda, həm də rəqs epizodlarında tapır.

epizodik [epizodik'] sifət yunan

1. Sistematik xarakter daşımayan, təsadüfdən-təsadüfə olan. □ İşin gedişinin epizodik yoxlanması. Episodik kömək.
2. Yalnız ayrı-ayrı səhnələrdə, epizodlarda görünən, daimi olmayan. □ Epizodik surətlər. Epizodik rollar.

epizodiklik [epizodik'lix'] isim

Epizodik xasiyyət daşıma. □ Romanda hadisələrin epizodikliyi. Tamaşada rolun epizodikliyi.

epolet [epalet] isim fransız

Fərqlənmə nişanları olan, qızıl və ya gümüş bafta, saçaq və s. ilə bəzədilmiş, bir tərəfi girdə, xüsusi formalı paqon; 1917-ci ilədək Rusiyada zabit rütbəsinin nişanı.