Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

daldan [daldan] zərf

1. Dal tərəfdən, arxa tərəfdən, arxadan. □ Cəftəylə bağladı daldan qapını; Bucaqdan götürdü nöyütqabını. (M.Rahim).
2. Dalınca, arxasınca. □ Çöl qapıdan mən çıxanda müdir yoldaş məni daldan çağırdı. (C.Məmmədquluzadə).

daldey [daldey] isim

1. Dialekt. Qorunmağa, sığınmağa yarayan yer; sığınacaq, təhlükəsiz yer; gizli yer, xəlvət.
2. Dialekt. Sifət kimi: sığınmağa və ya gizlənməyə yarayan. □ Əkbər də onun dalınca gedirdi. Daldey bir yerdə dayandılar. (Mir Cəlal).

daldırma

daldırmaq [daldırmax] feil

1. Dalmağa məcbur etmək, dalmasına səbəb, ya vasitə olmaq. □ Fikrə daldırmaq.
2. Suyun, mayenin içinə girməyə, batmağa məcbur etmək.

dalğa-dalğa [dalğa-dalğa] zərf

Dalğalar halında, ardıkəsilməz axın halında, axın-axın, bir-birinin ardınca. □ İşıq gəlir dalğa-dalğa; Sonsuz Muğan torpağına. (M.Rahim).

dalğacıq [dalğacıx] isim

Kiçik dalğa, ləpə. □ Dənizin üzündəki dalğacıqlar.

dalğadöyən [dalğadöyən]

dalğakəsən [dalğakəsən] isim

Gəminin burnu, dalğanı yaran hissəsi.

dalğaqıran [dalğaqıran] isim

Limanı dalğa təsirindən qorumaq üçün bənd. □ Bəzən fırtına dalğaları körpüləri, betondan tökülmüş dalğaqıranları sındırır.

dalğalandırılma

dalğalandırılmaq [dalğalandırılmax] feil

1. Dalğalanmasına səbəb olmaq; ləpələndirilmək; yelləndirilmək, tərpədilmək.
2. Məcazi mənada: həyəcana gətirilmək, hərəkətə gətirilmək.

dalğalandırma

dalğalandırmaq [dalğalandırmax] feil

1. Dalğalı hala salmaq, dalğa kimi tərpətmək, ləpələndirmək; yelləndirmək, tərpətmək. □ Suyu dalğalandırmaq. Dənizi dalğalandırmaq. Külək bayraqları dalğalandırır.

2. Məcazi mənada: həyəcana gətirmək, hərəkətə gətirmək. □ İnqilab kütlələri dalğalandırdığı bir gündə, çay yenə də sükutunu pozmayır... (M.S.Ordubadi).

dalğalanma