Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

cadarlanmaq [cadarrammax] feil

Cadar-cadar olmaq, çatlamaq. □ Susuz torpağın dili cadarlanmışdı. (Ə.Vəliyev).

cadar-cadar [cadar-cadar] zərf

1. Çatlaq-çatlaq, yarıq-yarıq, hər tərəfi çatlamış. □ Cadar-cadar olmuş yolların təmiri vacibdir.
2. Sifət kimi: çatlaq-çatlaq, yarıq-yarıq, hər tərəfi çatlamış.

caddə [caddə] isim ərəb

1. İşlək yol, magistral yol. □ Gözümə görünən çiçəkləri toplaya-toplaya bir caddə yola çıxdım. (A.Divanbəyoğlu).
2. Arxaizm. Baş küçə, prospekt. □ Odanın bir qapısı ilə iki pəncərəsi sağ tərəfdən caddəyə açılır. (H.Cavid).

cadu [ca:du] isim fars

1. Sehr, sehrbazlıq. □ Bəzi insanlar cadu vasitəsi ilə ailə dağıtmağa çalışırlar.

2. Obrazlı təşbehlərdə: valehedici, füsunkar mənasında. □ Cadu baxışlar. Cadu tellər. Atdı müjgan oxun, keçdi sinəmdən; Cadu qəmzələri canıma düşdü. (Aşıq Ələsgər)

cadubaz [ca:dubaz]

cadubazlıq [ca:dubazdıx]

caduçu [ca:duçu]

caduçuluq [ca:duçulux]

cadugər [ca:dugər] isim fars

1. Cadugərliklə məşğul olan; sehrbaz, ovsunçu. □ Qoca qarı cadugər olduğunu, insanların taleyini dəyişə bildiyini iddia edirdi.
2. Sifət kimi: cadugərliklə məşğul olan; sehrbaz, ovsunçu.

cadugərlik [ca:dugərrix'] isim

Ovsunçuluq, sehrbazlıq. □ Fırıldaqçı qadın daha çox pul qazanmaq üçün cadugərlik edirdi.

cadukün [ca:dukün] isim fars

Arxaizm. Cadugərliklə məşğul olan; sehrbaz, ovsunçu. □ Cadukünsən, tasa bax; Ya bu gün gəl, ya sabah; Ellər şadlıq içində; Biz keçirən yasa bax. (Bayatı).

cadulama

cadulamaq [ca:dulamax] feil

Mövhumata inananların təsəvvürüncə cadu ilə öz təsiri altına almaq; ovsunlamaq. □ Falçı avam, cahil gənci cadulamaqla hədələyirdi.

cadu-pitik [ca:du-pitix'] isim

Sehr, sehrbazlıq; cadu. □ Əgər övladını sağaltmasa həkimə cadu-pitik edəcəyini dedi.

cağ [cağ] isim

1. Çəpər. □ Oğru bağın dəmir cağlarının üzərindən atlanıb keçdi.
2. Arabanın yan taxtaları, araba yanı. □ O, yıxılmamaq üçün arabanın cağından tutdu.