Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

çolpalı [çolpalı] sifət

Çolpadan bişirilmiş, içərisində çolpa olan. □ Xan həmişə Mirzənin çayını pürrəng, xörəyini çolpalı, döşəyini dördqat, mütəkkəsini qalın edərdi. (S.Rəhimov).

çoluq-çocuq [çolux-çocux]

çomaq [çomax] isim

Başı yumru ağac; dəyənək. □ Çomaqla ilanı öldürmək.

çopur [çopur] isim

1. Çiçək xəstəliyindən üzdə qalan kələ-kötür, nahamarlıq, dəlmə-deşik. □ Gülbadamın çopuru dərin olsaydı da, üzünü eyibli etməzdi, çünki onun böyük, ala, uzun-kirpikli gözləri üzünün tamam eybini örtürdü. (N.Nərimanov).
2. Sifətində belə kələ-kötür, dəlmə-deşik olan adam. □ ..Dünyanın çopuru elə mənə qalmışdı. (S.S.Axundov).
3. Sifət kimi: sifətində belə kələ-kötür, dəlmə-deşik olan. □ Rota komandiri gəlib çıxdı. Bu, boyca gödək, çopur, gursəsli Zaman idi. (Ə.Vəliyev).

çopurlaşma

çopurlaşmaq [çopurraşmax] feil

Üzündə çopur əmələ gəlmək, çopur olmaq.

çopurluq [çopurrux] isim

Üzü çopur adamın halı. □ ..üzündə çopurluq əlaməti olduğu kimi, gözünün bir tayı da ləkəli idi. (S.Hüseyn).

çor [çor] isim

1. Əsasən pambıqda, bəzən də başqa bitkilərdə xəstəlik. □ Sahələr çor və pambıqqurduna qarşı bir neçə dəfə dərmanlanmışdır.

2. Məcazi mənada: söyüş, qarğış mənasında. □ ..Çor xanım, zəhrimar xanım, itil çölə! (Ə.Haqverdiyev).

çoşqa [çoşqa] isim rus

Donuz balası. □ Yarım saat belə keçməmişdi ki, .. bütöv qızardılmış çoşqanı gətirdilər. (M.Hüseyn).

çotur [çotur] sifət

1. Kələ-kötür, nahamar.
2. İsim kimi: kələ-kötür, nahamar yer.