Azərbayan dilinin antonimlər lüğəti

soxmaq – çıxartmaq 

Əlini küpəyə soxub çıxartdı (“Ulduz”).

soxulmaq – çıxmaq

Sənə kim dedi ki, soxul oraya? (S.Rüstəm); Ürəyim darıxdı, çıxdım ki, özümü bir az havaya verim (S.S.Axundov).

solmaq – açmaq

Vaxtsız yarpaq açdı, vaxtsız da soldu (C.Novruz).

soluxmaq – açılmaq

Fətullahın ailəsi külək vuran zəif baǧ bitkisi kimi soluxmuşdu (Mir Cəlal); Açılın iyli güllərim, açılın; Allı-əlvanlı güllərim, açılın (A.Səhhət).

son – başlanǧıc

Quzum, artıq bütün fəlakətlərin ya sonudur, ya başlanǧıcı (H.Cavid).

son – ilk

İlk baharın son gecəsi idi (S.S.Axundov).

sonbeşik – ilk

Ayrı oǧul idi mənim Əmrahım; İlkim, sonbeşiyim, tək çinarımdı (Ə.Cəmil).

sonra – dərhal

Sonra əlləri qanlı çəkildi onlar geri (S.Rüstəm); Dərhal əlavə etdi (C.Əmirov).

sonra – əvvəl

Adam gəlib əvvəl qonaǧın halını bilər, sonra da ona görə çay gətirər (S.S.Axundov).

sonrakı – əvvəlki

Hələ ki biz onun qaçaq düşmədən əvvəlki, sonrakı

işlərini öyrənirik (“Ulduz”).

sonuncusu – birincisi

Yoxsa bu həm birincisi, həm də sonuncusu oldu? (S.Qədirzadə).

sosializm – kapitalizm

Şərqdə sosializm bayraǧını birinci qaldıran sizin fəhlə və kəndlilər olub (M.İbrahimov); Kapitalizm hakim sinfin mənafeyini qoruyur.

soyuducu – qızdırıcı

Belə ki, aldıǧımız vaxtdan bir az sonra soyuducu işləmədi. İndi qızdırıcı alətlər buraxılır.

soyuq – qaynar

– Xala, bu ki hələ lap qaynardır (G.Hüseynoǧlu); Su hələ soyuqdur.

soyuqlu – istili

Dünya insan evidir: istili ya soyuqlu (R.Rza).