Qarşımda dalǧalı dərin bir ümman; Ümmanı sarsıdır bir acı tufan... (M.Müşfiq); Dərindir, qorxuludur sakit axan lal sular (B.Vahabzadə).
Mənim qəhrəmanımsa görünür xeyli dalǧın (S.Rüstəm); Əzizlə Gülsabah da bu səhər çox şad görünürdü (Ə.Vəliyev).
Kölgə düşmüş Əsmər üzə o dalǧınlıq çox yaraşır (M.Dilbazi); Muradın evində böyük şadlıqdır (Ə.Vəliyev).
Ülkərin dalınca Aygün də qalxdı; Əmirxan bu dəfə Əlyara baxdı (S.Vurǧun); Elə sənin qabaǧınca çıxdı bayıra.
Tanış faytonçumuz var, ancaq bu gün xəstədir. Bir damaqlı oǧlandır (Mir Cəlal); O, qaraqabaq adam kimi tanınmışdır.
Əli kişinin iki oǧlu vardır; biri dambat, o biri təvazökardır.
Dambatlıǧından partlayır. Onların bəziləri sadəlik və təvazökarlıq kimi sifətləri itirmişlər (Ə.Vəliyev).
Sən onda səhv eləmisən ki, belə bir damǧalı nəsildən özünə dost seçmisən (İ.Hüseynov); O, qızın təmiz məhəbbətinə özünü layiq bilmirdi (S.Qədirzadə).
Biz onun adamlarından birini tutub damlamışıq (M.Hüseyn); Qatar Culfa burnundan fitini buraxdı (M.S.Ordubadi).
Qərənfil Cavadova çox danışqandır (Ə.Vəliyev); Usta qaradinməz kişiydi, haraya isə tələsirdi (Ə.Sadıq).
Danışqanlıǧıma görə qınasan da, sənə bir neçə şey də deməyə məcburam (Ə.Əbülhəsən); Onun qaradinməzliyi nəşəmizi pozdu.
Danış bir-bir, dinləyim; Kaman kimi inləyim (S.Rüstəm).
Kişi var nə dinər, nə də danışar; Qoyar el yolunda ürəyini o (Ə.Cəmil); Cahandar aǧa susurdu (İ.Şıxlı).
Bir də danlaǧından qaralmaz qanım (S.Rüstəm); Məndə qüdrət yoxdur qələm çalmaǧa; Tərif eyləməyə ancaq birini (Ə.Cavad).
Nə istəyirsən, nə? Bilirəm, yenə deyəcəksən ki, səhv edirsən, yenə məni danlayacaqsan (C.Cabbarlı); Bayaqdan bəri səni tərifləyir (C.Əmirov).
