Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ağcoğan

Qazax

Dərman bitkisi adı.

ağcoqqar

Mingəçevir

Quş adı.

ağçavəzə

Daşkəsən

ağçavəzə olmax

Soyuqlamaq. □ İnəy ağçavəzə olanda çulitirənnən ağzına atanda sağaley.

ağçəmrə

Salyan

Xəmir mayası.

ağçöəzə

Borçalı

Zəif (heyvan haq­qında). □ O inək ağçöəzədi, heç sənə xe:r verməz.

ağdən

Culfa

Arpa-buğda. □ Bu il ağdən yaxşıdı.

ağdizdix'

Oğuz

Kişi alt tumanı. □ Ağdizdiyi yayda geymillər.

ağdöş

Salyan

Porsuq. □ Bossana ağdöş dadanıb.

ağgöz¹

Şamaxı

Tənbəl (heyvan haqqında). □ Bı öküz ağgözzi.

ağgöz²

Ağdam

Xəsis. □ Məhiş ağgöz adamdı.

ağgöz³

Salyan

Qeyri-məhsuldar, münbit olmayan. □ Bu yuxarı hissə ağgöz yerdi.

ağgüz

Quba

1. Yaxşılıq bilməyən.

2. Xeyir verməyən.

3. Pisxasiyyətli. □ Ağgüz adamnan hiç dusduğ eləmə, unun heç işin bilmağ ulmiyədi.

ağıl

Balakən, Biləsuvar, Cəbrayıl, Əli Bayramlı, Şəki, Zəngilan

1. Yayda mal-qara saxlamaq üçün ətrafı hasarlanmış üstü açıq yer (Balakən, Biləsuvar, Cəbrayıl, Zəngilan). □ Ramazan inəx'ləri ağıla salıb darvazanı bərkitdi (Balakən); Bala, malları sal ağıla (Zəngilan); Mən bu ağıla qoyun salmaram (Cəbrayıl).

2. Qışlaqda qoyunlar üçün qamışdan tikilmiş yer (Əli Bayramlı). □ Ağıl çox mö:kəm tikilmişdi, içəri heç külək də keçməzzi.

3. Tövlə (Şəki). □ İnəyi ağıla bağli:f qavağına ot töhdü.

ağın-dağın

Salyan

Ağın-dağın çıxarmağ: özbaşınalıq etmək, həddini aşmaq. □ Sən də lap ağın-dağın çıxarmısan ha!

ağırcıl

Salyan

Tənbəl. □ Sən çox ağırcıl olmusan, iş-zat da görmürsən.

ağırıxçı

Qazax

Camaat yaylağa köçərkən kənddə qalan gözətçi. □ Altmış-yetmiş öyə bir ağırıxçı olardı.