Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ala çəx'məx'

Basarkeçər

Dilə tutub sirr almaq. □ Məmməd məni ala çəkif sirrimi öyrəndi.

alabağır

Şəmkir

Qorxaq.

alabağır olmax

Qorxmaq. □ Uşağ alabağır oldu.

alabaydax¹

Bakı, Biləsuvar, Füzuli, Qazax, Quba, Salyan

Pis sifətlə xalq arasında məşhur olan adam. □ Maydan Məhəmməd camahatın arasında köhnənin alabaydağıdı (Qazax).

alabaydax²

Göyçay, Kürdəmir

Rəngbərəng.

alabəhli

Qəbələ, Quba

Albalı. □ Alabəhli çiçəy açıp (Qəbələ).

alabitdan

Salyan

Azca, bir az. □ Çörəx'dən alabitdan yedim gəldim.

alabitə:r

Kürdəmir

Başdansovdu.

alabloy

Çənbərək

Tonqal. □ Bizim alabloy çox yekeydi.

alabuğa

Cəbrayıl, Zəngilan

Mozalan. □ Heyvanı meşədən çıxardın, alabuğa qırdı (Zəngilan); Dananın belin alabuğa oxxətər yeyib ki, qanıyıf (Cəbrayıl).

alabuttan

Bakı

Səthi, ötəri, möhkəm olmayan, birtəhər. □ O:n öyi alabuttan tikilib.

alaca¹

Gəncə, Şəmkir

1. Əkin sahəsi içərisində toxum səpilməmiş kiçik yer (Gəncə). □ Pambıxda çox alaca qoyufsan.

2. Suvarılmamış kiçik sahələr (Şəmkir). □ Yasarın biri taxılı suluyanda fikir vermiyif beş-altı yerdə alaca buraxıf.

alaca²

Cənubi Azərbaycan

Əldə toxunan şal parça. □ Alacadan bir dəs paltar tihdidim.

alaca³

Mingəçevir

Kal qarpızın içi.

alacadamax

Cənubi Azərbaycan

Quş adı. □ Alacadamax ağaca qondu.

alacalammağ

Xaçmaz

Dirçəlmək, canlanmaq. □ Quşun balaları dən yə:nnən sura alacalandı.

alacalammax

Şəki

Əsəbiləşən və ya utanan vaxt müxtəlif rənglərə düşmək (üz haqqında). □ No:luf sufatın alacalanıf?

alacalı¹

Şəki

Rəngbərəng. □ Xanımın alacalı tirməsi var.

alacalı²

Bərdə

Ögey. □ Biz alacalı uşaxlarıx.