Cəbrayıl, Füzuli, Şəki, Zəngilan
Zoğ, pöhrə. □ Qurdu yayanda zorapeynan yayırıx (Zəngilan); Bir çəngə zorapa olseydi, qurdu yayardıx (Cəbrayıl); Pöhran calğalar dennəndıxcə zorapa sürüf gidən şeydi (Şəki).
Goranboy
Zoğlamaq, pöhrələmək, zoğ atmaq. □ Ağacın başını qırmışdım, indi elə zoralıyıf ki.
Çənbərək
Cırmaq. □ Piri üzümü yaman zornaxladı.
İmişli
Güclü. □ Üş-dört zorrama çahal gəldi haravanı çıxatdı.
İrəvan
Güclü. □ O, yaman zorru adamdı.
Gədəbəy
Qaba, kobud (adam). □ Zort adamı dindirməsən hamısınnan yaxşıdı.
Cəbrayıl, Mingəçevir
Acıqlanmaq, üstünə qışqırmaq . □ Sən nə zortdanısan mə:m üsdümə? (Cəbrayıl).
Çənbərək, Qazax
Tənbəl. □ Zorux Hümbət axşamatan cöyüzün kölgöyündə yaterdı (Çənbərək).
Şəki, Tovuz
Zorba, böyük, iri. □ O mənnən çox zorvadı (Şəki).
Şəki
Zorbalanmaq, böyümək. □ Zorvalanıf dana boydə olmuşdu qoyin.
Uzun. □ Çox zorzanaxdı Bayram.
Sabirabad
Yumruq, dürtmə. □ O vaxtdarı gəlif vergini isdiyirdi, vermiyəndə boynunnan bir zoti də vırardı.
Şərur
Acıqlandırmaq, acıq vermək. □ Oturub əvdə, axşamacan ma: zot ve:r.
Göyçay
Çoxdanışan. □ Deyillər zozandı, danışğandı.
Zəngibasar
Uzun. □ Bu zozan arvat kim idi bellə?
Hürmək. □ Bu it axşamacan zövzüyür, adamın zəhləsin tökür.
