Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

yey

Cəbrayıl, Gədəbəy, Göyçay, Xanlar, İmişli, Meğri, Ordubad, Şamaxı, Tərtər

Yaxşı. □ O, sənnən yey danışır (İmişli); Sənnən yey olmasın, həkim yaxşı adamdı (Tər­tər); Munun ölməgi qalmağınnan yeydi (Meğri).

yeyağ

Dərbənd

Piyada. □ Qabağda bizdə avdobız olmıyeydi, qündə beş kərən yeyağ gedeydüg.

yeyilmə

Qazax

Xəstəlik adı.

yeyki

Cəbrayıl

Rüşvət.

yeymə

Balakən

yez¹

Meğri

İri dənəli (nar). □ Yəxşi yez nar uley Nüyədi kəfşənində.

yez²

Balakən, Qax, Zaqatala

Mis. □ Yez qab əgildi (Qax); Zaman yeddi parça yez aldı (Zaqatala).

yezdanqı

Balakən, Qax, Zaqatala

Misgər.

yezdən

Balakən

Aşsüzən.

yezidi

Ağdaş, Gəncə, Göyçay

Sarı-qırmızı. □ Bizim yezidi ürgə azarrıyıb (Ağdaş).

yəbə

Dərbənd

Astayeriş (at). □ Asda kitən ata yəbə at diyədig.

yəbərməg

Dərbənd

1. Göndərmək. □ Bu mənü xalam uğli, məni munda əvə yəbərdi.

2. Yola salmaq, ötürmək. □ Qunağı yəbərüb gələdəm.

yəhələmax

Zaqatala

Tələsmək. □ Yəhəli.llər tütün tez doldurmağa.

yəhərcamı

Bərdə, Kürdəmir

Uzaq səfərə gedərkən atdan yerə düşməmək şər­tilə bulaqdan su götürüb içmək üçün üç tərəf­dən uzun qaytan ilə bağlanmış dərin nəlbəki formalı mis qab. □ Yəhərcamı atnan səfəre:dəndə yəhərin qabaq qaşının yanına qoyulur.

yəhərqaş:yəhərqaş xurcun

Kürdəmir

Yəhərin qaşına keçirilən iki­gözlü balaca xurcun. □ Yəhərqaş xurcuna əppəg də qoy, yolda acarux.

yəhərqaş həvgə

Bərdə

Yəhərin qaşına keçirilən balaca xurcun. □ Yəhərqaş həvgənin içinə zərif və qiymətli şeylər qoyallar.