Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

təntənə

Xaçmaz

Yüngülxasiyyət.

təntix'¹

Ağcabədi, Zəngilan

Tələsik. □ Əhməd çox təntix' danışır (Ağcabədi); Təntiy iş görəndə həylə olar də (Zəngilan).

təntix'²

Şəki, Şəmkir

Tələskən, kəmhövsələ. □ Usuf yaman təntix' adamdı (Şəmkir); Çox təntixdi' Nuriyə, aləmi qatıf qarışdırır bir iş görəndə (Şəki).

təntimax¹

Şəki

Tələsmək. □ Təntimə, yavaş-yavaş töx'.

təntimax²

Beyləqan, Qax, Şəki, Zəngilan

Çaşmaq, özünü itirmək, nə edəcəyini bilməmək. □ Nə tənti:rsən, dalıncan atdı-zad gəlmir ki (Beyləqan); Mən yaman təntimişdim (Zəngilan).

təntiməx'¹

Ağcabədi, Gədəbəy, Qazax, Tərtər, Şəmkir

tənzil

Culfa

Sələm. □ Qalan buğdanı sa: verirəm tənzilə.

təpbə

Zaqatala

Hörmə çəpər.

təpbəcə

Gədəbəy, Şuşa, Tovuz

Hədə-qorxu.

təpbəcə gəlməx'

Gədəbəy, Şuşa, Tovuz

Hədə-qorxu gəlmək, hədələmək, qorxutmaq. □ Nə:n təpbəcəleysin mana, qorxoyrmmu sənnən? (Gədəbəy); Sən kimə təpbəcə:lirsən, mən o yolları çoxdan keşmişəm (Tovuz); Mana təpbəcə gəlmə, sənnən qorxan yoxdu (Şuşa).

təpbək¹

Ucar

Südünü qurutmaq. □ Bir həfidədi inəyimiz təpip.

təpbək²

Kürdəmir

Bellə şumlamaq, qazmaq. □ Məhləni təpbişəm iki gündü.

təpbək³

Ağdam, Şuşa

məc. Tez-tez yemək, acgözlüklə yemək. □ Axşamatan orda-burda təpbəx’dən kökəlifi donuza dönüfi (Ağdam).

təpcəx'¹

Bərdə

təpçək

Lənkəran

Bel.

təpə

Cəlilabad

1. məc. Nişanə.

2. məc. Sərhəd.

təpə qoymağ

Cəlilabad

məc. Nişanə qoymaq, mərz çəkmək, sərhəd qoymaq. □ Gəldi təpə qoydi ki, bıra mənimdü.

təpəcəx'

Şahbuz

təpəran

Qarakilsə

Gildən düzəldilmiş zibil qabı.