Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

tavvət

Bərdə, Gədəbəy

tay¹

Cəlilabad, Şahbuz

Daha. □ Tay nə deyim? (Şahbuz); Tay vədəxilaf olmiyəg (Cəlilabad).

tay²

Dərbənd, Tabasaran

İki-üç yaşar erkək at. □ Tayı üç yaşinnən yuxari minüb üğretmağa ulur (Tabasaran); Atın babasına tay deyədig (Dərbənd).

tayaçüy

Qəbələ

Otun dağılmaması üçün tayanın üstündən və tərəflərindən uzadılan uzun ağac. □ Əşrəf meşədən on tayaçüy gətirib.

tayağ

Dərbənd

1. Səlbə.

2. Əlağacı. □ Qoza tayağ atdım; Atıb əlinnən tayağı gidər; Məni var, una tayağ diyədəm.

tayax¹

Zaqatala

Qoz çırpmaq üçün uzun ağac. □ Tayaxı atam çölə apardı.

tayax²

Qax

Süst, əzgin.

tayax olmax

Qax

Süstləşmək, əzginləşmək. □ Niyə tayax olupsan?

tayalıx

Kürdəmir

Tayanın ortasına dikinə qoyulan ağac. □ Meşədən bi-iki tayalıx kəs, tayya qoyacam.

taybağırsağ

Qazax

Zəif, arıq. □ O, taybağırsağın biridi, onnan sana nə köməx'.

taybət

İsmayıllı

Toqqa. □ Taybəti belə bağlallar.

taydırmağ¹

Dərbənd

Soyunmaq, çıxarmaq. □ Gədə yatan so:ra üzü <özü> qurbağa paltarını taydırıb bir göyçəg qıza dönütdü.

taydırmağ²

Dərbənd

Ayırmaq. □ Mən istiyədəm süzü bir-bir öyləndirib taydırım.

taydırmağ³

Dərbənd

Aradan götürmək, başını əkmək. □ Gəlin biz munı aradan taydirəg.

taydırmağ⁴

Dərbənd

Yığışdırmaq, götürmək. □ Taydır bu qabları; Taydır buları.

taydırmağ⁵

Dərbənd

Atmaq, tullamaq. □ Tez ol taydır onu.

taydırmağ⁶

Dərbənd

Aparmaq, kənara çəkmək. □ Atı burdan taydır.

taydırmağ⁷

Dərbənd

Arıtlamaq, təmizləmək. □ Tikannarı budağdan taydıradam.

tayəlqulf

İmişli

tayəlli

Biləsuvar, Cəlilabad, Göyçay

Su içmək üçün qulplu mis qab. □ Ay qız, bir tayəlli su gəti; Tayəllimiz köhnədi (Biləsuvar); Tayəllidə, oxurda su içeylər (Cəlilabad).

tayça

Ağdam

İri səbət. □ İki tayça üzüm aparmışdım Qalıya satma:.

tayfa-tabın

Culfa

Qohum-əqrəba. □ Bunun başında çox tayfa-tabın olur.

tayıca

Cəlilabad

Daha. □ Küley tayıca da güjdəney.