Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

salğamax

Gəncə, Gədəbəy, Qazax

1. Nişan vermək, göstərmək. □ Azmışdılar yolu, salğadım getdilər (Qazax); Dünənnəri salğadım dağın yolunu Quluya (Gədəbəy).

2. Göndərmək (Gəncə). □ Pulu özü vermiyif mənə, Əlinin üsdə salğadı (Gəncə).

salğar¹

Balakən, Qax, Kürdəmir, Salyan, Zaqatala

1. Tərəcə, qamışdan hörülmüş dam örtüyü (Kürdəmir, Salyan). □ Salğarı qəlin toxuyurux ku, yağış dammasın; Salğari hörüb öyün üssünə sərrüg (Kürdəmir). 

2. Binanın ən yüksək hissəsi (Balakən, Qax, Zaqatala).

salğar²

Şamaxı

Qayda, qənaət. □ Salğarnan dolan.

salğar³

Salyan

Əltutan. □ Əhməd salğar kişidi.

salğarı

Oğuz

Sümsük (it). □ Salğarı gəzəyən bir it vardı, adam tutan döyüldü.

salğarrı¹

Kürdəmir

Ağırtəbiətli. □ Salğarrı adamın hürməti çox olar.

salğarrı²

Salyan

Səliqəli. □ Gülxa:m salğarrı iş görür.

salğıntı

Laçın

Saymazyana. □ Binnət çox salğıntı gəzir.

salxaq

Yardımlı

Bərabər. □ Tayı salxaq elə, düşməsin.

salxmağ

Salyan

Sallanmaq. □ Pencəg əgnimə çox bö:gdi, qolları salxır.

salıc

Culfa

salıx

Borçalı, Gədəbəy, Gəncə, Xanlar, Qazax, Şəmkir, Tərtər

1. Xəbər.

2. Soraq.

salığını almax

Gəncə

1. Xəbərini almaq.

2. Sorağını almaq. □ Salığını almışam, gedif alajam.

salıx vermax

Meğri

Tanışlıq vermək. □ Salıx verdim ki, man Nüyədi adamıyam.

salıx verməx'

Borçalı, Gədəbəy, Xanlar, Qazax, Şəmkir, Tərtər

1. Xəbər vermək.

2. Soraq vermək. □ Uşaxdan bir salıx verən yoxdu (Qazax); Bir ildi ki, yavının itməsini salıx vermişəm, yenə bir şey çıxmır (Xanlar).

3. Nişan vermək (Borçalı, Şəmkir). □ Bir adam gəlmişdi, Məmmədin öyünü soruşdu, mən də salıx verdim getdi (Şəmkir); Salıx verən olsa, gedif taparam (Borçalı).

salıxlamax

Xanlar

1. Yol göstərmək.

2. Başa salmaq. □ Sən dediyin adamı göndər, mənim borcum onu salıxlamaxdı.

salımçax

Göyçay, Qazax, Laçın

Yelləncək. □ Salımçağı kim asıf? (Qazax); Irza salımçaxda üçünür (Göyçay).

salız

Şəki

Yavaş hərəkət edən, tələsməyən, ehmal. □ Salız adam elə hər yerdə salız olar.