Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

qırcıllıx

Gədəbəy

Xırda daşlı (yer). □ Qırcıllıx yerdə yaxşı şey əmələ:lmer.

qırcın¹

Culfa, Şərur, Zəngilan

qırç

Gədəbəy

Mal-qara yeyəndən sonra otun qalan qırıntıları. □ Mal alaflananda axırda qaler qırçı.

qırçı¹

Əli Bayramlı, Ucar

Çoxdanışan, zəhlətökən. □ Biz çoxdanışana qırçı diyirik (Əli Bayramlı); İbad çox qırçı adamdı (Ucar).

qırçı²

Ağsu, Basarkeçər, Böyük Qarakilsə, Daşkəsən, Əli Bayramlı, Gədəbəy, Goranboy, Hamamlı, Xanlar, Kürdəmir, Qubadlı, Oğuz, Salyan, Tərtər, Zərdab

qırçıl

Qarakilsə

Xəsis.

qırçılığ

Ağsu, Ucar

1. Qırçılığ eləmək: zəhlətökənlik etmək (Ucar). □ İbad qırçılığ elədi, şifir aldı.

2. Qırçılığ eləmək: xəsislik etmək (Ağsu). □ Mal alanda qırçılığ eləməzzər.

qırçın

Cəbrayıl, Qarakilsə

Mal-qara yeyəndən sonra otun qalan qırıntıları. □ Heyvan yaxçı yemir qırçınnarı (Qarakilsə). 

qırd

Lənkəran, Yardımlı

Tamam. □ Buy, dədəm qırd aradan çıxıb (Lənkəran).

qırdan

Zaqatala

Əsgi, siləcək.

qırdıqıs

Salyan

1. Qırdıqıs eləmək: qənaət etmək. □ Biraz qırdıqıs elə, axıracan çassın.

2. Qırdıqıs eləmək: xəsislik etmək.

qırdıqıssığ

Salyan

1. Xəsislik. □ Əli əsə-əsə qırdıqıssığnan ortaya yiməg qoydı.

2. Qənaətcillik.

qırdıma¹

Meğri

Yeyin, sürətlə. □ Xavar qırdıma gəldi, genə qeyitdi getdi.

qırdıma²

Füzuli

Üçüncü şum. □ Pərşumu kəsmə: qırdıma de:lir.

qırdırma¹

Qarakilsə

qırdırnağ

Salyan

Xəsis. □ Qırdırnağ adamın pılı çox olar.

qırdırnax

Çənbərək