Dərbənd
İpə düzülmüş qax. □ Şəki armutunnan beş qələmdər qurutdum.
Cəbrayıl, Hamamlı
Tikan. □ Höşəndə əyaxyalın gəzmə, əyağına qələmə batar (Hamamlı); İydiyə çıxanda özü: qələmədən gözdə (Cəbrayıl).
Zəngibasar
Qovaq ağacı. □ Qələmə ən udza ağaşdı.
Ordubad
Karandaşyonan bıçaq.
Şamaxı
Ağacın qurumuş qol-budağını kəsmək. □ Bu ağacı qələmliyəg gərək.
Bakı, Dərbənd
Sirkə, abqora və s. tökmək üçün dördkünc şüşə qab. □ Qələndərdə Həsəngilə sirkə göndərdim (Dərbənd).
Qax, Zaqatala
Motal pendirinin suyu. □ Bu qələzim çox durudu (Zaqatala).
Cəbrayıl, Füzuli, Göyçay, Kürdəmir, Laçın, Sabirabad, Zəngilan
Keçə. □ Alaçığın üsdünə yaxşı qəlib çəkmişdilər (Zəngilan); Qəlib olmasa, tərəkəmə dolammaz (Cəbrayıl).
Ağcabədi, Çənbərək, Gəncə, Qazax, Mingəçevir, Şəmkir, Tovuz
Bax: qəlib. □ Dəyənin üsdə salırdıx qəlif (Tovuz); Qəlifləri güyə deşif; Dəyəni qəlifnən düzəldirix' (Şəmkir); Qəlif laf yaxşı yunnan olur (Ağcabədi); Qəlifi yunnan atıllar (Çənbərək).
Ucar, Zərdab
Bax: qalın. □ Anam axşam qəlin pişirdi (Zərdab); Qəlin nazik olur yuxa kimi (Ucar).
Yardımlı
Kobud, qanmaz. □ Nə qəlin adamdu, heç hır-mır qammey.
Çox qalın. □ Gör nə qəlinnıxa partal geyib bu isdidə.
Qarakilsə
Bax: qəlib. □ Dədəm böyük bir qəlip saldımışdı, həməşə o qəlipi obuya aparırdıx.
Ağdam, Şuşa
Girdə şəkildə bişirilmiş və şirin olmayan peçenye. □ Uşaxlar qəliti çox xoşduyur (Şuşa).
İmişli
Taya vurmaq (taxılı). □ Taxılı gətirib qəlləleyirdilər.
Qax
Bax: qalt.
Qazax, Tovuz, Zaqatala
Bax: qaltan. □ Heş getməy olmor, qəltən ayağımı əzer (Qazax).
