Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

o:dağ eləməx'

Sızmaq. □ Bu tərəfə axan suyun qabağını nəqqədər bərk bağladığsa da, yenə altdan o:dağ elədi.

o:dam

Kürdəmir

Suyun açdığı yarğan.

oddamı

Oğuz

Tütün qurutmaq üçün tikilmiş xüsusi bina.

oddax¹

Ağcabədi, Qazax

Yanğın. □ İt oddaxdan çıxıf qaçıf; Oddağ olanda hay-haray eliyirix', camahat gəlif köməy eliyir, oddağı söndürür (Ağcabədi); De:llər Qaraçalada oddax var (Qazax).

oddax²

Zəngilan

Ütülmüş sünbüldən çıxan taxıl.

odtala

Qax

Odur (çox uzaqda olan əşyanı göstərmək üçün işlənir).

odulmayı

Şamaxı

Xörək adı. □ Əməköməci odulmayısı başqalarınnan daddıdı.

odunquşu

Zaqatala

Birəbitdən (quş adı).

ofdu

Zaqatala

Əla, gözəl, çox yaxşı.

ofgə

İsmayıllı

Ağciyər. □ Axırı gördüm lap öfgəm yanır.

o:garrığ

Bakı

Əziyyət, çətinlik. □ Bı Kərimi mən o:garrığnan oxıdmışam.

ogə

Salyan

Qayığa dolmuş suyu atmaq üçün işlədilən taxta qab, çömçə. □ Bı lotgənin ögəsi yoxdı.

o:gər

Bakı

Ogər eləməg: avara eləmək, dəngəsər eləmək. □ Məni yuxıdan o:gər elədü.

oğ

Zaqatala

Ov. □ Oğa-zada gidən olmazdı bizin dö:rümüzdə; Gidəllərdi oğ oğlamağa.

oğal

Ağbaba, Bakı, Zəngibasar, Cənubi Azərbaycan, Goranboy, Şamaxı, Şərur

O yan, o tərəf. □ Ədə, əl-ayağa dolaşma, ged oğala (Bakı); Oğala gedirsənsə, gəl gedəx' (Goranboy); Həsən oğaldan gəlir (Cənubi Azərbaycan); Əli oğala getdi (Şamaxı); Mən oğaldan gəlirəm (Şərur).

oğala

Şərur

O yana, o tərəfə.