Oğuz
Tapmaca və lətifə söyləyən adam.
Salyan
Çolaq, şikəst. □ O uşağ elə anadangəlmə lağşəkdi.
Gəncə
Lağa qoyulan, lağ edilən (adam). □ Mən lağşəx' döyləm, get tayını tap.
Borçalı, Gədəbəy
Lağlağı. □ Həsən sənnən lağva eleır (Borçalı).
Borçalı, Qazax
Lağlağıçı, lağlağı edən. □ Lağvaçıl adam lağ eliyənə de:rix' (Borçalı).
Cənubi Azərbaycan
Boyunduruğun ortasında xışı qoşmaq üçün yer. □ Lahan olmasa xış boyunduruğda durmaz.
Dərbənd
Məcməyi.
Gədəbəy, Naxçıvan, Ordubad
məc. Mənasız. □ Min dənə belə lax iş görsən bir şey çıxmaz (Naxçıvan).
Bakı, Salyan
Yalançı. □ Adam ki, sözünə əməl eləmədi, sözündə lax çıxdı, onnan qaç qutar (Salyan).
Qax, Zaqatala
Qışda evin ortasında düzəldilən ocaq, kürsü. □ Qişdə laxada yətmağın əyri ləzəti var (Qax); Laxada od azdı (Zaqatala).
Tovuz
məc. Çoxyeyən (adam).
Qazax
Naqqa (balıq).
Yekəqarın. □ Laxaqarın adam çox ye:r.
Şamaxı
Əlindən iş gəlməyən, bacarıqsız. □ Eyvaz çox laxan adamdı.
Axalsxi
Kələm. □ Bağdan laxana gəti; Turşu:n yaxşısı laxanadan olur.
Ağdaş, Cəbrayıl, Ucar
Tərəcə. □ Laxdanı hör; Laxdanı qapının ağzına qoy (Ağdaş); Mən laxda toxudum (Cəbrayıl).
Ağdaş
Tərəcə ilə müəyyən yeri örtmək. □ Buranı laxdalamax lazımdı.
Qax
Taxça. □ Laxıda to:x murtdüyüfdü, al geti.
