Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kö

Qəbələ

Bir qulplu qab (həm suqabı kimi, həm də qatıq çalmaq üçün işlədilir). □ Mahmud babası üçün kö:də qatıx gətirdi.

köbək

Biləsuvar

Nəsil. □ Bizim köbəkdəndi Əli.

köbər

Ağcabədi, Bərdə, Qax, Yevlax

Dik yer. □ Köbər yerə su çıxmaz (Ağcabədi).

köçə

Cəlilabad, Yardımlı, Masallı

Qoyun salmaq üçün düzəldilmiş üstüaçıq yer. □ İsdidü, qoyinnəri köçiyə sal; Elə bildim qoyinnər köçədədi (Cəlilabad).

köçəl¹

Cəbrayıl, Cəlilabad, İmişli, Kürdəmir, Mingəçevir, Salyan, Zəngəzur, Zəngilan

Xırmanda tamam döyülməyib əzilmiş halda qalan sünbül. □ A:z, o köçəli qırağa tögginən ki, taxıla qarışmasın (Cəbrayıl); Bığdanı dö:rdüg, so:rırduğ, bığdasın yığırsan, qalan köçəli olır (Cəlilabad).

köçəl²

Salyan

Qarğıdalının dənləri çıxarıldıqdan sonra qalan hissəsi, qıçası. □ Köçəlin heyvana xeyri var, dəninin insana.

köçərgin

Şahbuz

Köçəri. □ Köçərgin yaylağa gedib-gələn adama deyirix'.

köçköçü

Borçalı

Uşaq oyunu adı. □ Uşaxlar köçköçü oynuyur.

ködəx'

Culfa

Qıt. □ Çörəx gödəy oldu əkin gəlmədi:nə.

ködiyə

Meğri

Ködiyə verməx': qışlağı müvəqqəti olaraq qoyun sahiblərinə kirayəyə vermək. □ Balecə həmmişə örişin ködiyə vereydi.

köər

Gədəbəy, Xanlar, Tovuz

İki və ya üçillik dişi keçi. □ Ay uşax, o köəri qaytarın (Xanlar).

köf

Cəlilabad

Güc, qüvvə.

köfdən düşməg

Gücdən düşmək. □ Xəssələnib mən də köfdən düşmişəm.

köğüş

Xanlar

Əyri. □ Bel sapına köğüş ağaş yaramaz.

köhləmax

Şəki

Ağacı kökündən çıxarmaq. □ Qoruxdaki ağaşdəri divinnən köhliyif taxıl ehmax isdiyrıx.

köhlü-kömələx'li

Şəki

Yerlidibli, tamam, bütövlüklə.