Yardımlı
Bax: kolavat. □ Kolat eleyiblər burəni.
Ağdam, Füzuli, Xanlar, Xocalı, Kəlbəcər, Meğri, Zəngilan
Kolu və ya ağacları qırılıb əkin sahəsinə çevrilmiş yer. □ Dədo: kolavatınnan çürəx'li yer yoxdu Əldərə kəfşənində (Meğri); Kolu qırılmış yerə kolavat de:lir (Füzuli).
Dərbənd
Kolluq. □ Kolavaxdı elə kolluğ demağdi.
Füzuli, Kürdəmir, Lənkəran, Sabirabad, Salyan
Qayıq. □ İstildə öbilə <o qədər> qəmiş vardi, kolaz sürməy olmırdı (Lənkəran); Bitöv ağac olur, için çıxarıllar olur kolaz (Füzuli).
Cəlilabad
Heyvan suvarmaq üçün daşdan düzəldilmiş yer, nov.
Zaqatala
Ucu qarmaq şəkilli uzun ağac. □ Ho ağacın budaxları pisdi, almanı kolçansız yığmağa olmuyacaxdı.
Borçalı, Gədəbəy, Şəmkir, Tovuz
Kəlağayı. □ Ana, sana bircə kolxana almışam (Şəmkir); Bizim arvat üş-dört kolxana ge:f cırıf gəlinniyinnən indiyətənəm (Gədəbəy).
Qazax
Qırqovul. □ Kolxoruzu göyçəx' quşdu.
Kolluq. □ Ora kolışdığdi.
Ağcabədi
Kəsilmiş ağacın kötüyündə əmələ gələn zoğlar. □ Ağaş kəsilif, divinnən kolpan çıxıf.
Tovuz
Saç. □ Kolpanını yoluf əlinə verərəm.
Kəsilmiş ağacın kötüyündə zoğ əmələ gəlmək, zoğ göyərmək. □ Qarağac kolpannıyıf.
Salyan
Üçbucaq formalı balıq toru. □ Koltorun uzun keşi olur.
Çənbərək, Şərur
Qoyun-quzu salınan yer. □ Günöydə dört komu var qalxozun (Çənbərək).
Meğri
Topa. □ Kom qərəmala ömründə canavar batammaz.
Xanlar, Kəlbəcər
Topa-topa, dəstə-dəstə. □ Bizim bu ayrımlar konalğa-konalğa oluflar (Xanlar).
1. Kobud.
2. Tərs. □ Şamır yamancə konazdu.
Bakı, Şamaxı
Bax: kənto. □ Helə kontayi danışmağ sənə qalıb (Bakı); Çox kontayi danışırsan (Şamaxı).
