Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ipçə

Qarakilsə

Parça.

ipəgəzər

Zəngilan

Bitki adı. □ İpəgəzəri heyvan ye:r.

iragal

Xaçmaz

Şumlama zamanı kotanın açdığı şırım. □ İragala su düşib, üsdən aşağa axa var.

irağac

Cəbrayıl

Faraş.

irağbətti¹

Qarakilsə, Salyan

Layiqli; münasib. □ Əşi, irağbətti adam tapbadın qohum olmağa:?! (Qarakilsə).

irağbətti²

İmişli, Saatlı, Şamaxı

Ehtiyatlı, ehmallı. □ Şüşəni irağbətti gətir, salıb sındırarsan (Saatlı).

irah

Salyan

Yaxşı. □ Nolub ona, Avdılla lap irah adamdı.

iraqqazı

Kəlbəcər

1. Rahat.

2. Kefi kök. □ İşimi görüb, iraqqazı uzammışam.

iraqqı

Basarkeçər, Borçalı, Şəki

Əl-üz sabunu. □ İraqqıyı da gəti, qonaxlar əlini yüsün (Borçalı); Həriyə bi cüt nasqı, bi dənə iraqqı pay göndərmişdilər (Şəki).

irasda¹

Cəlilabad

Küçə. □ Qorxıdan irasdıya çıxa bilmədim; Küçiyə biz irasda derüg.

irasda²

Şəki

Səliqəli.

irat¹

Oğuz

Kəlağayı. □ Pul verim, mə: bir irat al gəti.

irat²

Bakı

Qıf. □ İratı götür <gətir>, süt tökecegəm.

iravanəpbəyi

Basarkeçər

Yeməli yabanı bitki. □ Uşaxlar iravanəpbəyi yığıflar.

irayic

Yardımlı

Arxayın. □ Yetiseydi irayic işüy görərdün.

irbelə

Bakı

O qədər, bu qədər. □ İrbelə adama necə yer tapacegsən?

irçal

Ağdam, Ağdaş, Ağsu, Bakı, Göyçay, Kürdəmir, Mingəçevir, Oğuz, Saatlı

1. Üzüm mürəbbəsi (Ağdam, Ağdaş, Ağsu, Bakı, Kürdəmir, Mingəçevir). □ Bizdərdə ən çox irçal, bir də şor yi:llər (Kürdəmir).

2. Tut mürəbbəsi (Ağdam, Ağdaş, Oğuz, Şəki). □ Mən irçalı çox xoşduyram (Ağdaş); İrçal şirin olur (Oğuz).

3. Mürəbbə (Göyçay, Saatlı). □ Bizzərdı mirabba diyən yoxdı, hamı irçal de:r (Saatlı).

irdələmax

Qax, Zaqatala

İrisini seçmək.