AZLEKS - İzahlı və ikidilli lüğətlər

dəngiduval

Ağcabədi

Yersiz mübahisə edən. □ Bu, dəngiduval adamdı.

dəngil-düngül¹

Bakı, Qarakilsə, Quba, Sabirabad

Bax: dəngiz-düngüz. □ Əkinin içində dəngil-düngül alağ var (Bakı); Yaxşı yağış ülmiyəndə taxıl dəngil-düngül bitədü (Quba); Ağaşdarda meyvə bıyıl dəngil-düngüldü, görmürsən? (Qarakilsə).

dəngil-düngül²

Bakı

Çala-çuxur. □ Adə, bu həyətin yeri nə yaman dəngil-düngüldü, heç gəzməg olmur ki.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəngiltəx'

Tovuz

Quru. □ Çörəx' lap dəngiltəydi, yeməy olmur.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəngiz-düngüz

Cəbrayıl, Zəngilan

Seyrək, tək-tək, orada-burada. □ Cəvizdər dəngiz-düngüz gətirifdi (Cəbrayıl).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəngüdüvan

Zəngibasar

Dəngüdüvan eləməx': dağıtmaq, tar-mar etmək. □ Hər şeyimizi dəngüdüvan elədilər.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəngül

Cəlilabad, Lənkəran

Bax: danqıl. □ Çox dəngül adammışsan (Lənkəran); Zibeydə yaman dəngül qızzı (Cəlilabad).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəngüllüy

Lənkəran

Yünğüllük, arsızlıq. □ Gəl sən dəngüllüyünnən əl çək.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəngüş

Yardımlı

Yüngülxasiyyət. □ Dəngüş adamnan səy adam yolə gedey.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dənli

Daşkəsən, Gədəbəy

Qədər; kimi. □ İki o qaş dənli olor (Daşkəsən); Burdan Şınığa nə dənli olar görən? (Gədəbəy)

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dənnəmə

Borçalı

Başaq, biçin zamanı yerə tökülən sünbül. □ Ay uşax, gedin, tökülən dənnəmeyi yığıf gətirin.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dənnəməx'

Ağcabədi, Başkeçid, Borçalı, Şəmkir, Şuşa, Ucar

Yığmaq, dərmək. □ Buğdanı dənne.rix'; Ağaşdan tut dənne:rəm (Ağcabədi); Əriyin hamsını dənniyiv aparır (Şəmkir); Hayvanı ağaşdan dənnəmişik (Ucar); Mən barama dənni:rəm (Şuşa).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti