Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dəğintulu

Lerik

dəğişməx'

Meğri

Seyrək otu olan yerdə otlamaq. □ Şişeyi ötürüp yamaşda dəğişir.

dəh

Çənbərək

Növbə (suvarmada).

dəhdayı

Mingəçevir, Ucar, İrəvan

Kiçik kasa.

dəhdülü

Borçalı, Çənbərək

Ağıldanyüngül. □ Dəhdülü adam avaro:lar (Borçalı); Dəhdülü adamnan aram olmaz (Çənbərək).

dəhə

Göyçay, Mingəçevir

Əkin sahəsi.

dəhətdəməg

Cəlilabad, Kürdəmir, Lənkəran

Ölçüb-biçmək, götür-qoy etmək, yoxlamaq. □ Adam gərək əvvəl dəhətdəsin, so:ra işə başdaşın; Dəhətdəmədən öylənmək eydi (Kürdəmir); Sənə inandığım vəfalı dilbər, Məgər aşna sözün yada diyələr. Dəhətdəllər sözün əvvəl axirin, Aparallar bir ustada diyəllər (Lənkəran).

dəhliz

Çənbərək

1. Xanada ox keçirilən dəlik. □ Xananın dəhlizi dardı, şapalag sığmır.

2. Dirəyin haçası. □ Kərəni qaldır qoyax dirəyin dəhlizinə.

dəhmərdə

Bakı, Əli Bayramlı, Lənkəran, Sabirabad

İri, dərin boşqab. □ Dəhmərdədə hərdən xörək də yeyillər (Əli Bayramlı).

dəhmərrəməx'

Cəbrayıl, Meğri, Zəngibasar

Qovmaq, yerişini sürətləndirmək; tələsdirmək. □ Malı dəhmərrə əkinə tüşməsin (Zəngibasar); Dəhmərri;n axşamacan işi qutarın (Cəbrayıl).

dəhnə

Cəlilabad, Təbriz, Tovuz, Zəngilan

Yüyən. □ Atın dəhnəsin almeydilər, dəhnəli-zaddi qaçeydi (Cəlilabad); Dəhnəni keçir atın ağzına (Zəngilan); Dəhnə o gejə atın ağzında qalmışdı (Təbriz).

dəhnələməg

İmişli

Atı yüyənləmək. □ Atı dəhnələdi, çəkdi qapıya.

dəhrəburnu

Bərdə

Parça növü.

dəhrədaban

Salyan

Görkəmsiz, nataraz. □ O, dəhrədaban adamdı çox.

dəhyek

Qazax

Vergi adı (keçmişdə).