Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

dambat

Ağbaba, Bərdə, Goranboy, Hamamlı, İmişli, Kürdəmir, Qazax, Oğuz, Tovuz

Lovğa, ədabaz. □ Əli yaman dambat uşaxdı (Ağbaba); Dambat adam adama salam verməz forsunnan (Tovuz); Dambat adamın hörməti olmaz (Bərdə); O çox dambat adamdı (İmişli).

dambatdammağ

Başkeçid, Borçalı, Gədəbəy, Hamamlı, İmişli, Tovuz

Lovğalanmaq, ədabazlıq eləmək, özünü başqalarından yüksək tutmaq. □ Ruziyə elə dambatdaner ki, elə bil atasın, anasın tanıyan yoxdu (Tovuz); Nə dambatdanersan, a bala, görmüyüfsənmi nənəni, bavanı? (Gədəbəy); Ə, nə dambatdanersan? (Borçalı); Bilmirəm no:luf bizim bu Alıya, yaman dambatdanır (Hamamlı).

dambatdıx

Hamamlı, Qazax

Lovğalıq, ədəbazlıq. □ Dambatdığınnan heş kəsi bə:mmer Osman (Qazax); Dambatdığınnan başınnan papağı tüşsə, əyilif yerdən götürməz (Hamamlı).

dambığ

Şamaxı

Yanında qızardılmış toyuq olan plov. □ Bu geciyə dambığ bişir.

dambıl

Astara, Borçalı, Hamamlı, Qazax, Qusar, Lənkəran

Gavalı növü adı. □ Dambıl nə turş olmor, nə şirin olmor, turşməzə olor (Borçalı); Dambılyə:nin tişi qamaşar (Qazax); Bizim baxçamızda çoxlu dambıl ağaşdarı var (Hamamlı).

dambul

Bakı, Qazax

damça

Quba

Quş tutmaq üçün tor. □ Əhməd damçeynən altı ürdeg tutdi.

damdam

Gəncə, Mingəçevir, Oğuz

Bəkməz bişirmək üçün xüsusi torpaq qatılıb süzülmüş üzüm suyu. □ Bağa kefe:tmişdix', kavavın yanında damdamın ayrı ləzzəti varıydı; Damdam çox şirin olur (Gəncə); Damdamnan bəhməz düzəldirix' (Oğuz).

damdar

Təbriz

Mal saxlayan adam, maldar. □ Damdarrar dəvədən ötür şə:rə gəlillə.

damdaşı

Ordubad

Damın üstünə tökülən torpağı bərkitmək üçün daş (alət). □ Damdaşı dolandırram bərk olsun.

damdıra

Borçalı, Böyük Qarakilsə
1. Nağara (Böyük Qarakilsə).

2. Dəf (Borçalı). □ Damdıreyi toyda çalellar.

damdöən

Zəngilan

Damın üstünə tökülən torpağı bərkitmək üçün ağac alət. □ O damdöəni gəti ma:, çıxıram əvin üsdün döəm.

damdura

Qazax

daməndə

Salyan

Həsrət. □ O yerrərə indi daməndə qalmışıx.

damfa

İmişli

Daş-kəsək.