Dictionaries
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
bələn1
Gəncə, Qarakilsə, Qazax, Şəmkir, Tovuz
Dağ aşırımı. □ Karvan bələni aşdı (Qazax); Deyir: “Ə, sən yoldan çıxma, o bələni çıxıp olları çağrajam” (Qarakilsə); Olar bələni aşdılar (Şəmkir).
bələn2
Qazax
Pusqu yeri. □ Özünə bir bələn qayrer kin, quş onu görməsin, birdən vursun, ona bələn de:irix'.
bələn3
Borçalı, Cəbrayıl
Hündür yer, təpə. □ Səsə gələn adamlar bələnə çıxdılar.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətibəlgə1
Gəncə, Kəlbəcər, Kürdəmir, Oğuz, Ordubad, Şəmkir, Zəngilan
Bax: bəliyə. □ Qıza bəlgə aparallar (Oğuz); Bizim kətdə bəlgəsiz qız verməzdər (Zəngilan); Bu axşam Zeynava bəlgə aparajaxlar (Şəmkir).
bəlgə2
Salyan
Bəhanə.
bəlgə3
Bakı
Şaftalı qaxı. □ Ordu batdan gələndə birez bəlgə getirmişdim, mənnəm hasının qəzəbinə gəlib.
bəlgə4
Ağdam, Bakı, Cəbrayıl, Cəlilabad, Əli Bayramlı, İmişli, Kürdəmir, Salyan, Zəngilan
Vuruşma zamanı müdafiə üçün qola sarınan sarğı. □ Qolumda bəlgə olmaseydi, vuruf sümüyümü sındırmışdı (Ağdam); Dava eliyəndə çuxamızı qolımıza dolayırduğ, oa bəlgə deyərdüğ (İmişli); Bəlgəni qolə doleylər (Cəlilabad).
bəlgə5
Ağdam, Salyan
Əkin sahələrinin sərhədini bildirən nişan. □ Bu yerə bəlgə qoy (Ağdam); Arbatan qolxozuynan bizim qolxozun bəlgəsi fermənin yanındadı (Salyan).
bəlgə6
Şuşa
Gön aşılamaq üçün narın qabığından və yarpağından hazırlanmış maddə. □ Bəlgə qutardı, gön istaxda qaldı.
bəlgə7
Zəngilan
Boyaqçılıqda istifadə olunan bitki.
bəlgə8
Bakı, Salyan
Sənəd, əsas. □ Əlündə bəlgön var ki, belə di:rsən? (Bakı).
bəlgə9
İmişli, Kürdəmir
Batmaması üçün balıq torunun yan iplərinə bağlanan qamış. □ Torun üst ciyəsinə bəlgə bağlanır (Kürdəmir); Lələ, torun bəlgəsi sınıb, qarğı gətrim düzəldəg (İmişli).
bəlgə10
Masallı
Çox duzlu.
See also:
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətibəlim1
Balakən, Cəbrayıl, Göyçay, Kürdəmir, Qarakilsə, Qazax, Meğri, Mingəçevir, Oğuz, Sabirabad, Salyan, Şəki, Şəmkir, Tovuz
Xırmanda taxıl döyüləndən sonra qalan küləş. □ Yaveynan çö:rürüx', dəni tökülür, altında bəlimi yavalıyıf tulluyurux (Oğuz); Bəlim olsa, ot az lazımdı (Balakən); Bəlimi ulax ye:ir, mal ye:ir (Qazax); Tellədim bəlimi qrağa, sora genə altmış dərz saldım xırmana (Meğri); Bəlimi ayrı yığmax lazımdı ki, qışda mallar yesin (Cəbrayıl); Bir çual bəlim gətimişəm (Şəmkir).
bəlim2
Cənubi Azərbaycan
Yeyilən göyərti adı. □ Bəlimnən xörək bişirillər.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti