Əlifba

A B C Ç D E Ə F G Ğ H X I İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəhr

Qazax

Məkr, kələk. □ Alla: səni şeytanın şərinnən, arvadın bəhrinnən saxlasın.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəhrə

Bərdə, Borçalı, Culfa, Qazax, Şahbuz, Tovuz

Keçmişdə məhsulun onda biri həcmində alınan vergi. □ On dərzin biri ağanın, doqquzu bizim, buna bəhrə de:ilirdi (Borçalı); Hər nə əx'səx' onun onnan biri bə:indi, ona da bəhrə deirdix' (Bərdə); Bəhrədə otuz pıtdan dörtpıt xanındı (Culfa).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəhrədar

Şahbuz

Keçmişdə bəhrə yığan adam. □ Bı kətdə bəhrədar olub.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəhrəxir

Bakı

Bax: bəhərxır.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəhsənə

Kürdəmir

Balqabaq.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəhsumat

Ordubad

Bax: bəyismat. □ Qərdaşım bəzardan bəhsumat almışdı.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəxə

Quba

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəxici

Ordubad

Münəccim. □ Zöhrə ulduzun bizzər annamarıx, onu bəxici bilər.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəxqa

Quba

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəxrəm

Meğri

Bəxrəm vurmax: qurtarmaq, son qoymaq. □ Qırx-əlli ildi oruşnamaza bəxrəm vurmuşux.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəxşəri

Bakı

Başdansovma, ötəri. □ Adə, bu uşağları (uşaq) da gör necə bəxşəri işdi:blər a!..

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəxtələmeg

Bakı

Bax: baxdalamağ.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəqələ

Quba

Böyürtkən. □ Uşağlar bəqələni yığıb yiyədülər.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəqərə

Bakı

Bax: bağara¹.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

bəqqə

Quba

Süd sağmaq üçün saxsı qab. □ Qızım, git bəqqəni geti, inəyimizi sağağ.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

1 2 ... 29 30 31 32 33 34 35 ... 66 67