Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

baba

Başkeçid, Təbriz, Füzuli

Ata. □ Babam mana kitaf alıf (Başkeçid); Get gör, baban gəldimi öyə? (Füzuli).

babaqulu¹

Gəncə

Boz rəngli mərcan. □ Bajımın babaquluları itif.

babaqulu²

Gəncə

İlbiz. □ Əyə, babaqulunu niyə öldürürsən, yazıx döymü?

babayoğurt

Gəncə

Yalançı pəhləvan. □ Sən nə babayoğurt kimi atılıf tüşürsən?

bab

Ağdam, Qarakilsə, Şuşa

1. Bab gəlməx': üstün gəlmək, qalib gəlmək (Ağdam, Şuşa). □ Sən ma: bab gələmməzsən (Ağdam); Ma: bab gələn hələ anadan olmuyuf (Şuşa).

2. Bab gəlməx': məcazi mənada: cavab vermək, öhdəsindən gəlmək (Qarakilsə). □ Ona bir bab gəldi ki, nə tə:r.

babılbas

İmişli

Şayiə.

babılbas aparmağ

İmişli

Şayiə yaymaq. □ Fatma babılbas aparır, ya:nı şa:ya aparır.

bablitməğ

Lerik

Böyütmək.

baca¹

Biləsuvar, Təbriz, Yardımlı

Pəncərə. □ Bacanı ört (Biləsuvar); Bacanın üssündə çirax asılmışdı (Təbriz).

baca²

Culfa

Taxça.

baca³

Balakən

Bacanaq. □ Əsədin bacası Bakıdan gəlip.

bacğun

Zaqatala

Şax, ağacın kəsilmiş nazik budaqları. □ Bacğun tök, təndir yaxşı qızarsın.

bad¹

Basarkeçər, Bərdə, Gəncə, Naxçıvan, Şərur, Yevlax, Zəngilan

1. Təndir qurmaq üçün tərkibinə keçi qılı qatılmış sarı torpaqdan hazırlanan palçıq (Gəncə). □ Badı döyün təndirin qra:nı qayrax.

2. Palçıqdan hazırlanmış təndir hissələri (Bərdə, Basarkeçər). □ Altı-yeddi baddan olur təndir (Bərdə); Baddarı hazırra təndir qoyax (Basarkeçər).

bad²

Kəlbəcər, Şəki, Ucar

1. Qazma evlərin ortasında palçıqdan qayrılmış ocaq yeri (Kəlbəcər). □ Bizim evin badı çox dərin tüşüf.

2. Ocağın, kürənin kənarlarına düzülən kərpic (Şəki, Ucar). □ Kürənin badı qızmışdı (Şəki); Bu ocağın badı bir az bö:y olsa yaxşı olardı (Ucar).

bad³

Ucar

Ağac qabığı.

bad⁴

Qazax

Çiy kərpic. □ Bir bad evim var.

bad⁵

Meğri

Su arxının kənarları. □ Uxarı su gedip ki, baddar da islanıp.

bada

Zaqatala

Əmiarvadı, əmidostu. □ Bada, acmışam, bir az yemək ver.

badadik

Zəngibasar

Ot adı.

badağ

Ucar

Badalaq.

badağ qurmağ

Badalaq vurmaq, badalaq gəlmək. □ Bı ko: döylü, adama badağ qurur.

badağlamağ

İmişli

Uzağa qaçmamaq üçün heyvanın iki ayağını bir-birinə bağlamaq. □ Ə:, qoyunu badağlamamısan, quzu əmmeyib?