Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

şamat

Lənkəran

Balıq torunu saxlayan dirək.

şamatol¹

Cəbrayıl

Dikbaş.

şamatol²

Cəbrayıl

Üzügülər, xoşxasiyyət.

şamaxı¹

Ucar

Ölçü vahidi. □ Bu il on şamaxı barama oldu.

şamaxı²

Cəbrayıl, Füzuli, Kəlbəcər, Laçın, Meğri, Zəngilan

Kəlağayı. □ Akif Bakıdan gələndə nənəsinə bir şamaxı almışdı (Zəngilan); Şamaxıdan yun şal baha olur (Kəlbəcər); Ma: bir Gəncə şamaxısı al (Laçın); Hasana deyarsan, anan deyirdi ki, bir qara şamaxı alıb yullasın (Meğri); Dövlətdilər şamaxı örtürdü (Füzuli); Nənəm ma; bir şamaxı alıb (Cəbrayıl).

şamba

Goranboy

Şamama. □ Şambanın toxumu oler, əkillər, yaxşı iyisi oler.

şa:mirzə

Şamaxı

Böyük qayın.

şamı

Lənkəran

Tavakababı.

şamkababı

Yevlax

Döyülmüş ətdən tavada bişirilən kotletə oxşar xörək adı.

şamkabaf

Şuşa

şamlıx

Cəbrayıl, Zəngilan

Qamışlıq. □ Şamlıxlar indi əkin yerinə çəvrilif (Zəngilan).

şamoy

Ağbaba

Qoyun sürüsünün qabağında gedən erkək keçi. □ Şamoyu qabağa sürmək lazımdı.

şampır¹

Goranboy

Qoyun əti və içalatdan öz yağında bişirilən xörək adı. □ Kələpırnan şampır ikisi bir şeydi.

şampır²

Çənbərək

Yaş, nəm. □ Yağışdan paltarımız şampırdı.

şampır eləməx'¹

Mingəçevir

Yüngülvarı yemək, qəl­yanaltı eləmək.

şampır eləməx'²

Qazax

İslatmaq. □ Yağış bizi şampır elədi.

şampırramax

Gədəbəy

Möhkəm döymək. □ Nə:n qədyi şampırreysın, a qıvlasız?

şamur

Culfa

Böyük şana.

şan¹

Xanlar

Əlamət, nişan. □ Biz qoyunu şanıynan də:rix', axı.

şan²

Daşkəsən, Xanlar, Qazax

Nişan, oğlanın qız evinə göndərdiyi üzük, geyim və s. □ Xaccanın qızına şan gəlif (Qazax); Qızı versə, bəlyə aparerıx, şan aparerıx (Daşkəsən).

şan³

Dərbənd

Dördçarxlı arabanın yan taxtalarının möhkəm dayanması üçün banın kənarlarına bərkidilən şaquli ağaclar.