Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

şirazı

Cəbrayıl, Zəngilan

Sacda bişirilən çörək növü. □ Tavad xala şirazı bişirir (Cəbrayıl).

şirazlamax

Çənbərək, Gədəbəy

Cecim, xürcun, çuval və sairənin kənarlarını rəngli iplə, xüsusi sıx tikişlə tikmək. □ Əsli, xuncurun qıra:nı şirazda (Çənbərək); Şirazdamaxnan yaman sazdı aran, ha! (Gədəbəy).

şirbədüşəndə

Bakı

Qaynadıldıqdan sonra qurudulmuş əncir. □ Bi:l şirbədüşəndə çox getirmişdim.

şirbəz

Təbriz

Yaltaq. □ Şirbəzzər gələn kimin başlı:rdıla ona pay, mına pay.

şirçi

Şahbuz, Şərur

Rəngsaz. □ Hər adamnan şirçi olmaz (Şərur); Şirçi bı əvi şirrədi (Şahbuz).

şirda

Qax

1. Qoyunun mədəsi.

2. Yoğun bağırsaq.

şirdan¹

Qax

İçi ətlə doldurulmuş qoyun bağırsağı.

şirdan²

Tabasaran

Qursaq. □ Mayya atadüg malun şirdanni.

şireyi

Bakı

Üzüm növü.

şirə¹

Kürdəmir, Mingəçevir, Şamaxı, Şəki

Evin divarlarını və torpaq döşəməsini ağartmaq üçün xüsusi gildən hazırlanmış məhlul. □ Şirə qə:rmişəm, öyü şirəliycam (Şəki).

şirə²

Zəngilan

Çay kənarlarında qumluqdan süzülüb axan duru su. □ Söyüddükdən çıxan şirə çox soyuxdu.

şirəxana

Culfa

Üzüm əzmək üçün xüsusi yer. □ Şirəxanada üzüm əzirix', indi doşab bişiririx'.

şirəxəg

Bakı

Doşab bişirilərkən üzüm şirəsinə qatılan xüsusi torpaq. □ Ay ışağlar, birəz şirəxəg götürün mə:mçün, üzüm baseçegəm.

şirək

Zaqatala

Şum, şumlanmış yer.

şirəki

Culfa

Yundan toxunmuş nazik cecim. □ Paltarrarı yığ mərfəcə, şirəkini çək üstünə.

şirəqul

Tovuz

Arabanın qabaq tərəfində arabaçının oturduğu taxta.

şirəqun

Goranboy