Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ütüx'¹

Ağdaş, Kürdəmir, Mingəçevir, Şəki

Tez üşüyən, soyuğa davamsız. □ Sən lap ütüx'sən ki, heç həvlə havada da adam üşüyərr? (Şəki).

ütüx'²

Ağdam, Cəbrayıl, Kürdəmir, Laçın, Ordubad, Şuşa, Zəngilan

Bacarıqlı, zirək. □ O, çox ütüx'kişidi, heş vaxt neynim-nejeli:m demiyif; Maşallah, Osman çox ütüx' gədədi (Ağdam); Ütüy adamdı, nə tafşırsan, alıf gətirəcəx' (Laçın); Pıl verin, toxuma Həsən gessin, o, çox ütüx'dü, harda olsa tapıf gətirəcəx' (Cəbrayıl); Əhmət ütüy uşaxdı (Şuşa).

ütüx'³

Kürdəmir, Ordubad

Kələkbaz, hiyləgər.

ütüy olmax

Ağdaş

Tez üşümək, soyuğa davamsız olmaq. □ Sən çox ütüy olmusan.

ütüləməx'

Bərdə, Tərtər

Hamarlamaq. □ Tapan şumlammış yeri ütülüyür (Bərdə).

ütülməx'

Çənbərək

Vurnuxmaq, ora-bura soxulmaq. □ İllazalı büyün buralarda yaman ütülürdü.

ütüməx'

Şəmkir

Sürətlə keçmək.

üvnə

Xaçmaz, Quba

üy¹

Goranboy

üyey

Şamaxı

Quş adı. □ Osman tüfəngiynən iki üyey vırdı.

üyi

Qazax, Şəmkir

üyidməg

Saatlı

Aramsız olaraq tez-tez danışmaq. □ Ginə nə üyidirsən, elə danışginən ki, biz zə bi şey başa düşə biləg dənə.

üysüx'

Basarkeçər

Şanda olan dəliklər. □ Şanın üsüyündə bal var.

üyürməx'

Qax, Şəki

Hürmək.

üyüşməx'¹

Qazax

Toplaşmaq, yığılmaq. □ Arı başıma elə üyüşdü ki, güjnən qaçıp qurtardım.

üyüşməx'²

Bərdə, Gədəbəy, Yevlax

Keyləşmək. □ Əağım üyüşüf, durammıram (Yevlax); Oxxarta otudum kun, bir dö:rdüm <də gördüm>, üyüşüf əağım, da tərpədəmmədim xeylax (Gədəbəy).

üyütməx'

Balakən

Tez-tez yemək.

üz

Ağdam, Bərdə, Biləsuvar, Borçalı, Cəlilabad, Salyan, Şəki

Qaymaq. □ Südün üzün alıflar, altının kəndo:u qalıf (Ağdam); Qavaxdan da üz çox olurdu (Borçalı); Südün üzün yığıf satajam (Bərdə); Sütün üzünü yığıf heyləcə töhmüşəm nəhriyə (Şəki).